سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

رحیم مطلبی فرد – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی همدان
علیرضا یزدان پناه – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی همدان .

چکیده:

بر طبق آمار نامه وزارت جهاد کشاورزی در سال ۱۳۸۲ سطح زیر کشت سیب زمینی در کشور ۱۷۴۰۰۰ هکتار می باشد که متوسط عملکرد کشور ۲۳/۷۵ تن می باشد و استان همدان با دارا بودن ۲۰۱۳۰ هکتار کشت سیب زمینی ۱۱/۵ درصد سطح زیر کشت کل کشور را به خود اختصاص داده است که بعد از استان اردبیل در رتبه دوم قرار دارد . واکنش و اثرات متقابل روی و فسفر با یکدیگر بیشتر یک پدیده فیزیولوژیکی می باشد تا یک مشکل مربوط به خاک . واکنش میان فسفر و روی عمدتاً مربوط به مقادیر زیاد فسفر و یا استفاده از آن در خاکهایی است که از نظر عنصر روی
با کمبود مواجه اند می باشد . وقتی روی و فسفر در حد توازن در گیاه وجود دارند سبب افزایش عملکرد می شوند ولی وقتی بین فسفر و روی توازنی وجود نداشته باشد این دو عنصر دارای اثرات متقابل می شوند . کرستینسن و جکسون (۱۹۸۱) با تحقیق بر روی ذرت و سیب زمینی مشاهده نمودند که این گیاهان وقتی به روی پاسخ می دهند که فسفرعامل محدود کننده رشد نباشد آنها نتیجه گرفتند که در سیب زمینی در غلظت ۱/۲۲ درصد فسفر علائم سمیت فسفر مشاهده می شود و بروز کمبود روی حتمی خواهد بود . نتایج تحقیقات ترهان و گروال (۱۹۸۳) نشان داد که غلظت بالای فسفر باعث کاهش جذب روی و کاهش انتقال آن با تجمع در ریشه، ساقه و گره ها می شود ایشان نتیجه گرفتند که نسبت ۱۰۰/۱ P/ Zn تا ۲۰۰/۱ برای سیب زمینی مناسب می باشد