سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

سمیه ناجی راد – دانشجوی کارشناسی ارشد گروه مهندسی علوم خاک دانشگاه تهران
حسینعلی علیخانی – استادیار گروه مهندسی علوم خاک دانشگاه تهران
محمدرضا حسنی نژاد فراهانی – کارشناس ارشد پژوهشگاه صنعت نفت (ریاست واحد پژوهش آلودگی محیط)
غلامرضا ثواقبی – استادیار گروه مهندسی علوم خاک دانشگاه تهران

چکیده:

آلودگی نفتی یکی از معمولی ترین و شایع ترین نوع از آلودگیها، هم در اکوسیستم خشکی و هم در اکوسیستم آبی است . [۸] مطالعات انجام شده، نشان میدهد که فعالیتهای صنعتی انسان، تنها عامل آلودگی محیط زیست به ترکیبات سمی و خطرناک به وسیله این دسته از آلایندهها می باشد [.۲] شایان ذکر است که تجمع این ترکیبات شیمیایی در محیط زیست، تهدیدی جدی برای سلامت انسان، موجودات و اکوسیستمهای زنده است [.۵] در حال حاضر، " پاکسازی میکروبی " یا " زیست پالایی " ، یکی از فن آوریهای رایج در اصلاح و مداوای خاکهای آلوده به هیدروکربنهای نفتی است . " زیست پالایی " روشی است که از توانایی ارگانیسم های زنده جهت افزایش میزان و سرعت تخریب آلاینده ها استفاده می کند و یک ابزار مهم جهت کاهش آلودگیهای محیط زیست می باشد ۱] و [.۴
هدف از این تحقیق، بررسی قابلیت اصلاح و پاکسازی بیولوژیکی دو گونه باکتری بومی جداسازی شده از خاکهای آلوده نفتی و برآورد راندمان حذف بیولوژیک آنها می باشد و گازوئیل به عنوان آلاینده هیدروکربنی انتخاب گردید .