سال انتشار: ۱۳۸۰

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی بررسی راهکارهای مقابله با بحران آب

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

صادق اصغری لفمجانی – عضو هیئت علمی گروه محیط زیست دانشگاه زابل

چکیده:

تا توانهای بالقوه منطقه ای که قرار است در آن برنامه های توسعه پیاده شوند معلوم نشده و مورد توجه قرار نگیرد برنامه ریزی ها دستمایه ای در خور آدمیان زیستمند د رمنطقه به ارمغان نمی آورد و فراتر اینکه ممکن است بحرانهای زیست محیطی نیز در پی داشته باشند. مجموعه بهره برداریهای آب در فرم و شکل کنونی اش، ایران و جامعه ساکن در آن را مواجه با ناپایداری های گوناگونی کرده است که به اختصار می توان آنها را در سه گروه ناپایداری اقتصادی، اجتماعی و اکولوژیکی نام برد. بدیهی است منشا این ناپایداری ها در فرایند توسعه است تداوم این توسعه بعضا مخرب، بایستی زمینه های ذهنی مفهوم توسعه پایدار را تقویت نماید. همچنانکه امروزه این مقوله به شکل راهبرهایی اصولی در سیاستهای محیطی و توسعه جهانی جای گرفته است. آنچه که این مقاله به آن می پردازد چگونگی جهت دادن بخشهای مختلف زندگی انسان با نگرش جامع و هولیستیک به مسائل آب برای دستیابی به مکانیزم مدیریت محیط زیست و راهبرهای کلیدی آن در بخش های مختلف است به نحوی که در کل به پایداری توسعه منجر می گردد.