سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: پانزدهمین کنگره دامپزشکی ایران

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

جواد اشرفی هلان –
تقی زهرایی صالحی –
افشین عراقی –
نعمت اتش پرور –

چکیده:

در اسفندماه ۱۳۸۲ هفت راس گوزن با نشانه های بالینی گوشه گیری، بی اشتهایی، تب شدید، عدم تعادل، ادرار خونی، درد ناحیه شکم، اسهال خونی، سقط و هیپوترمی قبل از مرگ تلف گردیدند . در کالبدگشایی ترشحات خون آلود در ز یر دم و پرینه، پرخونی و خیزدار بودن اندامهای احشا یی، بزرگ و لجنی شدن طحا ل و خونریزی های گسترده در زیر پرده های سروزی و مخاطی مشاهده شد . از کشت خون باکتری آلکال یژنز پیه چودی به طور خالص جدا گردید . آزما یش گسترش های خون بویژه از نظر انگل ها ی تک یاخته ای منفی بود . علت مرگ و میر گوزنها باکتریمی و سپتی سمی ناشی از آلکال یژنزپیه چودی تشخیص داده شد . رخ داد سپتمی سمی و مرگ ناشی از باکتری یاد شده نادر بوده و موارد گزارش شده در منابع قابل دسترس نیز بسیار اندک است . در کشور ما گزارشی از جداسازی ا ین باکتر ی از موارد بیماری دامها یا انسان وجود ندارد .