سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: همایش ملی مناسب سازی محیط شهری

تعداد صفحات: ۰

نویسنده(ها):

محمدرضا سروش – دکترای پزشکی، رئیس پژوهشکده مهندسی و علوم پزشکی جانبازان
سیدشاهین همائی گهر – کارشناس ارشد مهندسی پزشکی، پژوهشگر گروه پژوهشی تجهیزات پزشکی و توان ب

چکیده:

رسپیریتور یا دهان بندطبی وسیله ایست که با هدف محافظت کاربر یا بیمار در برابر استنشاق هوای آلوده و زیان آور طراحی و تولید می شود. امروزه انواع گوناگونی از رسپیریتورها به منظور جلوگیری یا کاهش میزان استنشاق مواد سمی یا مضر تولید می شوند که در کل آنها را به دو گروه اصلی رسپیریتورهای تامین کننده هوای مورد نیاز و رسپیرتورهای خالص (تمیز) کننده هوا می توان طبقه بندی نمود. گروه اول مورد اشاره هوار مورد نیاز برای تنفس را از یک منبع مستقل از اتمسفر اطراف تامین می کنند درحالی که نوع دوم رسپیریتورها یعنی رسپیریتورهای خالص کننده هوا بر خلاف گروه اول، هوای مورد نیاز برای تنفس را تامین نمی کنند و می بایست تنها زمانی مورد استفاده قرار گیرند که در محیط اکسیژن کافی برای تنفس وجود داشته باشد و همچنین میزان الاینده های موجود در هوا زیر حد اشباع رسپیریتور قرار دارد. در این تحقیق سعی می شود این دو گروه رسپیرتورها که غالبا توسط افراد دچار مشکلات ریوی و تنفسی در هوای آلوده کلان شهرها مورد استفاده قرار می گیرند مورد بررسی و مطالعه قرار گیرند.