سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: یازدهمین کنگره سالانه انجمن مهندسین متالورژی ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

محمود علی اف خضرایی – کارشناس ارشد، بخش مهندسی مواد، دانشگاه تربیت مدرس
علی رضا صبور روح اقدم – استادیار، بخش مهندسی مواد، دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

در روش پلاسمای الکترولیتی با استفاده از یک منبع ولتاژ قوی با جریان یکسو ده روی سطح کاتد جرقه هایی ایجاد می شود که گازهای ایجاد شده روی سطح را روی یونیزه کرده و محیط پلاسما تشکیل می دهد. رادیکالهای بور و نیتروژن ایجاد شده در محیط پلاسما سطح نمونه را بمباران نموده و باعث ایجاد لایه های نفوذی در داخل قطعه کار می گردند. این لایه عامل افزایش قابل توجه سختی و مقاومت سایشی نمونه ها می شود. در این تحقیق فرایند نیتروژن- بور دهی در محیط پلاسمای الکترولیتی بر روی فولاد H13 انجام شد و رفتار الکتروشیمیایی و خوردگی نمونه ها و نیز رفتار سایشی آنها مورد مطالعه قرار گرفت. دستیابی به نقطه بهینه مقاومت در برابر خوردگی و سایش نمونه های نیتروژن- بور دهی شده، از نظر فاکتورهای مختلف موثر بر فرآیند سخت کاری مورد بررسی قرار گرفت. مطالعات الکتروشیمیایی و خوردگی فولادهای نیتروژن- بوردهی شده، در محلول ۳٫۵% کلرور سدیم توسط اسپکتروسکوپی امپدانس الکتروشیمیایی (EIS) و پلاریزاسیون پتانسیوداینامیک (PDS) انجام شد. مطالعات سایش نیز توسط روش Pin-On-disk انجام گرفت. توسط اسپکتروسکوپی امپدانس الکتروشیمیایی (EIS) امکان بررسی لحظه ای تغییرات سطحی نمونه های نیتروژن- بوردهی شده را فراهم می آید. در این مطالعه مشخص شد که مقاومت به خوردگی و سایش فولاد H13، پس از نیتروژن- بوردهی پلاسمایی الکترولیتی بستگی زیادی به پارامترهای عملیات دارد. در نمونه ای که در دمای ۹۵۰ درجه سانتیگراد نیتروژن- بور دهی شده، لایه ترکیبی کاملا پیوسته ایجاد شده است و خواص سایشی آن نسبت به نمونه قبل بهبود یافته است.