سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: هشتمین کنگره سالانه انجمن مهندسین متالورژی ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

علی هلاکویی شیرازی – دانشجوی کارشناسی ارشد گروه مهندسی متالورژی و مواد، دانشکده فنی، دانش
حسن فرهنگی – استادیار گروه مهندسی متالورژی و مواد، دانشکده فنی، دانشگاه تهران
جعفر رائی زاده غنی – استادیار گروه مهندسی متالورژی و مواد، دانشکده فنی، دانشگاه تهران

چکیده:

فولادهای فنر از جمله فولادهای کم آلیا ژ با استحکام بالا میباشـند . در طـی دو دهـه اخیـر کوشـش هـای فراوانـی جهت ساخت فولادهای فنر پیشرفته انجام شده است . خـواص برجـسته ای مثـل شـکل پـذیری خـوب، چقرمگـی مطلوب در دمای محیط، استحکام خستگی بسیار بالا، مقاومت به خمش و قابلیت تورق بالا این دسـته از فولادهـا را جزء مواد مهم مهندسی قرار داده است . خواص مکانیکی این فولادها شدیداً بـه ریزسـاختار رسـوب گـذاری و مشخصههای تبلور مجدد آن ها بستگی دارد . از طـرف دیگـر اعمـال عملیـات ترمومکـانیکی همـواره روش بـسیار مناسبی برای کنترل ریزساختار و بهبود خواص مکانیکی نهایی فولادها تشخیص داده شـده اسـت . در ایـن تحقیـق کارپذیری گرم نوعی فولاد حاوی کرم، سیلیسیم و منگنز بـا اسـتفاده از آزمـایش هـای فـشار در دمـای بـالا مـورد بررسی قرار گرفته است . آزمایشها در محدوده دمایی ۸۵۰ تا ۱۱۵۰ درجه سانتی گـراد انجـام شـد و نتـایج مبـین تأثیر دما و سرعت کرنش بر مشخصههای کار گرم این فولاد در محدوده حرارتی مورد آزمایش میباشد .