سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: هشتمین کنگره سالانه انجمن مهندسین متالورژی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

شیوا تلاتری – کارشناس ارشد دانشگاه علم و صنعت ایران
مرتضی تمیزی فر – استادیار دانشگاه علم و صنعت ایران
سعید رستگاری – استادیار دانشگاه علم و صنعت ایران

چکیده:

امروزه از آلیاژهـای تیتـانیوم بـه علـت داشـتن خـواص مکـانیکی مطلـوب و بـه ویـژه از آلیـاژ هـای Ti6Al4V و Ti6Al7Nb به علت دارا بودن مقاومت به خوردگی بالا و زیـست سـازگاری عـالی بـا خـون در مقایـسه بـا سـایر آلیاژها به عنوان مادۀ کاشتنی در بدن استفاده می شـود . در ایـن تحقیـق رفتـار خـوردگی آلیاژهـای Ti6Al4V وTi6Al7Nb در محلول های فیزیولوژیکSBF و Ringerدر دمـایpH و ۳۷ ° Cهـای۹ و ۷/۴ ،۵بـا اسـتفاده ازروش پلاریزاسیون مورد بررسی قرار گرفت . مشخص شد که خوردگی آلیاژهای فوق در محلول رینگـر بـ ه دلیـل
داشتن غلظت یون کلر بالاتر از محلول SBF ، بیشتر می باشد . همچنین افزایش pH در هـر دو محلـول و در هـر دو آلیاژ منجر به کاهش مقاومت به خوردگی خواهد شد . از آلبومین جهت بررسی تأثیر افزودن پروتئین بـه SBF در میزان خوردگی استفاده شد . نتایج نشان داد که افزودن پروتئین آلبومین منجر به کاهش مقاومت به خـوردگی هـر دو آلیاژ شد ولی در pH های مختلف، تأثیرات متفاوتی در سختی دو آلیاژ نشان داد . در بررسی های ریزسـاختاری با میکروسکوپ الکترونی مشاهده شد که فاز β در هر دو آلیاژ ب ه عنوان مکان مرج ح بـرای جوانـه زنـی حفـره هـا عمل کرده و همچنین تعداد و اندازۀ حفرات در محلول رینگر بیشتر از SBF بود .