سال انتشار: ۱۳۸۱

محل انتشار: اولین کنفرانس ایمن سازی و بهسازی سازه ها

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

سعید صبوری – دکترای مهندسی عمران-سازه و استادیار دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی
محمدعلی رفه گری نژاد – کارشناس ارشد سازه دانشکده عمران دانشگاه صنعتی خواجه نصیر طوسی

چکیده:

رفتار سازه های بلند مرتبه تحت اثر زلزله بستگی به ضریب شکل پذیری آنها و منحنیهای هیسترزیس سیستمهای مقاوم آنها برای گرفتن نیروهای جانبی ، دارد. با این وجود ، انباشتگی تغییرشکلها ، درجه آسیب و خسارت وارد به سازه ها را افزایش می دهد . به منظور کاهش خسارت ناشی از زلزله به سازه ها ، لازم است انرژی ورودی به سازه مستهلک شود . بدین منظور سیستمی معرفی شده است که با کاربرد آن ، حین وقوع زلزله و به دلیل شکلپذیری بالایی که دارد مانند یک فیوز عمل نموده و از وقوع خرابی در المانهای این سیستم نوع خاصی از مهاربندی است که آن را مهاربند تسلیمی مرکزی یا به اختصار٢YDBFاصلی سازهای جلوگیری میکند.مینامند. این سیستم به علت رفتار غیرخطی خود که براساس جاری شدن فلز نرم میباشد باعث افزایش انرژی پسماند گردیده و سبب استهلاک انرژی میگردد. این دسته از میراگرها اغلب در زلزله های با شدت متوسط و یا بالاجاری میگردند و منحنی های هیسترزیس آنها نسبتاً چاق و پایدار میباشد. در این بررسی هفت قاب مجهز به این نوع میراگر ، مدل گشته و مورد مطالعه قرار گرفته