سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دومین همایش ملی مدیریت شبکه های آبیاری و زهکشی

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

مریم بیات ورکشی – دانشجوی کارشناسی ارشد آبیاری و زهکشی، دانشگاه بوعلی سینا
صفر معروفی – استادیارگروه آبیاری، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا

چکیده:

تخمین میزان تبخیر در مناطقی از قبیل بخش هائی از ایران که با توجه به اقلیم خشک و نیمه خشک حاکم در منطقه با محدودیت جدی منابع آبی مواجه است، می تواند راه گشای پاراه ای از مسائل و مشکلات مدیریتی باشد .تبخیر پدیده ای صرفاً فیزیکی بوده و رابطه ای مستقیم و تنگاتنگ با عوامل جوی دارد . تعیین میزان حساسیت و همبستگی تبخیر به هر یک از پارامترهای هواشناسی همواره مورد توجه دانشمندان بوده است . مطالعه حاضر بر روی داده های ماهانه تشت تبخیر و اطلاعات هواشناسی ۴ ایستگا ه اهواز ، آبادان، ایلام و کرمانشاه طی سال های ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۰ صورت گرفته است . در این رابطه ارتباط بین تبخیر از تشت و پارامترهای هواشناسی از قبیل دمای متوسط، رطوبت نسبی، سرعت باد و تابش خورشیدی ، از طریق اعمال پنج نوع برازش مختلف خطی، چند جمله ای، نمایی، لگاریتمی و توانی مورد بررسی قرار گرفت . نتایج بدست آمده حاکی از برتری برازش توانی (تبخیر با پارامترهای هواشناسی) بود. همچنین خطای استاندارد برآورد شده SEE معادلات تبخیر و دمای متوسط در مقایسه با پارامترهای دیگر (رطوبت نسبی، سرعت باد و تابش خورشیدی) کمتر ارزیابی گردید.