سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین کنفرانس مهندسی برنامه ریزی و مدیریت سیستم های محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

مجید شفیع پور – دکتری مکانیک محیط زیست، دانشکده محیط زیست دانشگاه تهران
محمد مهدی فرسیابی – کارشناس ارشد اقتصاد انرژی و بازاریابی، مرکز تحقیقات سازمان حفاظت
بابک خمسه ای – کارشناس ارشد عمران محیط زیست، دانشگاه SMU ، ایالات متحده

چکیده:

درونی‌سازی آثار‌بیرونی بخش مهمی از ادبیات اقتصاد محیط زیست داشته و نقش محوری در ارزیابی کالاهای غیر بازاری ‌زیست‌محیطی ایفاد می‌نماید، بگونه‌ای که سیاست‌گزار و تصمیم‌ساز زیست‌محیطی همواره با این مساله روبروست که برای اولویت‌بندی سیاست‌ها چگونه می‌تواند سودمند‌ترین و ضروری‌ترین راه را برگزیند. بنابراین تصمیم‌سازان زیست‌محیطی به ناچار می‌بایست برای درونی‌سازی آثار‌بیرونی و در نظر‌گرفتن این آثار در هزینه-فایده سیاست‌گزاری‌ه،ا به شیوه‌ای جهت حصول به ارزش اقتصادی آثاربیرونی متوسل‌شود.در مقاله حاضر با گذری کوتاه بر انتقادات و پاسخ های مختصر، سعی شده تا پس از بررسی روش‌های مختلف ارزشگزاری بر محیط‌زیست و براساس شرایط کشور یک الگوی پیشنهادی برای درونی‌‌سازی آثار‌‌بیرونی ارایه گردد. الگوی پیشنهادی ارزشگزاری در این پژوهش به مقوله ارزشگزاری بر حیات انسان بسط داده‌شده و نمونه هایی از کاربرد این الگو در ایران ارایه شده‌است.