سال انتشار: ۱۳۹۳
محل انتشار: دومین همایش ملی بیابان با رویکرد مدیریت مناطق خشک و کویری
تعداد صفحات: ۸
نویسنده(ها):
مهسا قاضی مرادی – کارشناسی ارشد مرتعداری- دانشگاه صنعتی اصفهان
مصطفی ترکش – عضو هیات علمی دانشکده منابع طبیعی دانشگاه صنعتی اصفهان
حسین بشری – عضو هیات علمی دانشکده منابع طبیعی دانشگاه صنعتی اصفهان

چکیده:
ارزیابی مدل یکی از مهمترین مراحل در فرایند مدلسازی می باشد. روش های مختلفی برای ارزیابی مدل وجود دارد که هر روش دارای نقاط ضعف و قوتی می باشد و بر حسب هدف مطالعه و کاربرد مدل، نوع روش ارزیابی فرق می کند. روش های جدید ارزیابی مانند معیارهای مستقل از آستانه(یعنی پلات های ROC) و تکنیک های نمونه برداری مجدد(Cross-Validation,Bootst trap) برای آزمون صحت مدل های پیش بینی در اکولوژی معرفی شده اند. انتخاب معیار مناسب برای ارزیابی باید بر اساس اهداف مطالعه باشد که منتهی به وزن دهی متفاوت به انواع متنوع خطاهای پیش بینی (Omission,Commission, Confusion) می شود. در این مطالعه ضمن بررسی انواع روش های ارزیابی مدل های آماری، به بررسی نمونه ای از ارزیابی مدل افزایشی تعمیم یافته (GAM) برای پیش بینی توزیع گونه گیاهی کما در منطقه فریدونشهر اصفهان پرداخته شده است.