سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: هشتمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

زهره محمدی – کارشناس بهداشت محیط ، عضو انجمن علمی بهداشت محیط ایران

چکیده:

سپتاژ به لجن حاصل از سپتیک تانک ها ، چاه فاضلاب یا توالت های قابل حمل گفته می شود . حدود ۹۹-۹۶% از این لجن را آب و مقادیر کمتری از آنرا فلزات سنگین ، فسفر و چربی تشکیل می دهد که از نقطه نظر بهداشتی می تواند خطرناک باشد و قبل از تخلیه در محیطی نیاز به تصفیه تکمیلی خواهد داشت . تصفیه و دفع سپتاژ در کشورهای پیشرفته دنیا تابع ضوابط و استانداردهای زیست محیطی می باشد در حالیکه در بسیاری از کشورهای در حال توسعه مانند ایران ، هنوز استاندارد مناسببی وجود ندارد و سپتاژ بدون تصفیه توسط تانکرهای تحت پوشش بخشهای خصوصی حمل و دفع می گردد. با توجه به وضعیت موجود و مشکلات ناشی از آن ، روشهای مختلف تصفیه و دفع سپتاژ (تصفیه مجزا ، مشترک و سایر روشها) مورد بررسی قرار گرفته است . این مقاله مروری و با انجام مطالعات کتابخانه ای ، بررسی و جمع آوری تازه تزین اطلاعات موجود در مقالات علمی و سایتهای اینترنتی تهیه شده است . با توجه به منابع تولید و کیفیت متغیر سپتاژ ، ضروری است تا با انجام اقدامات مدیر یتی مناسب ، مطابق با استانداردهای بین المللی نسبت به تصفیه و دفع سپتاژ اقدام نمود تا علاوه بر جلوگیری از آلودکیهای زیست محیطی و بهداشتی ، از آن جهت مصارف کشاورزی استفاده بهینه نمود.