سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: اولین کنفرانس مهندسی برنامه ریزی و مدیریت سیستم های محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

ناصر مهردادی – عضاء هیئت علمی دانشگاه تهران –دانشکده محیط زیست گروه مهندسی محیط زی
غلامرضا نبی – عضاء هیئت علمی دانشگاه تهران –دانشکده محیط زیست گروه مهندسی محیط زی
افشین تکدستان – عضو هیات علمی دانشگاه جندی شاپور اهواز و دانشجوی دکترای تخصصی مهندسی ع

چکیده:

یکی از معایب عمده فرایندهای هوازیتصفیه بیولوژیکیفاضلاباز جمله فرایند لجن فعالتولید نسبتا زیاد لجن مازاد بیولوژیکی است . بطوریکه حدود ۴۰ الی ۶۰ در صد هزینه سرمایه گذاری و متجاوز از ۵۰ درصد هزینه راهبری و نگهداری تصفیه خانه ها و ۹۰% مشکلات تصفیه خانهبه امر تصفیهو دفع لجن حاصل از تصفیه خانه فاضلاب مربوط میشود.هزینه های سنگین عملیات و فرایندهای تصفیه لجن از یک سو و وضع قوانین واستانداردهای شدید برای استفاده مجدد ویا دفع لجن حاصل از تصفیه فاضلاب از سوی دیگر سبب شده است که شیوه های کاهش تولید لجن در فرایندهای هوازی تصفیه فاضلاب مورد توجه قرار گیرد.از مهمترین شیوه های فیزیکو شیمیایی کاهش لجن مازاد بیولوژیکی ، کاهش ضریب تولید بیومس از طریق اعمال اکسیداسیون بخشی از لجن تولیدیتوسط مواد اکسید کننده نظیرازن و کلر ، دورریزیانرژی( (Energy Spilling توسط موادآلی سمی یا فلزات سنگین ،تصفیه حرارتی –قلیایی ، تغییر PH و استفاده از پالس الکتریکی در لجن برگشتی می باشد.هدف ازارائه این مقالهارائه راهکارهای مناسب جهت کاهش تولید لجن مازاد بیولوژیکی از طریق کاهش ضریب تولید بیومس در فرایندهای هوازی تصفیه فاضلاب بویژه لجن فعال توسط فرایندهایفیزیکو شیمیایی و قایسه بین آنها میباشد.