سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی هیدروژن و پیل سوختی

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

سید جمال الدین پیغمبردوست – دانشجوی دوره دکتری مهندسی شیمی، دانشگاه علم و صنعت ایران
سوسن روشن ضمیر – عضو هیأت علمی دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه علم و صنعت ایران (نویسنده
محمد حسن ایکانی – عضو هیأت علمی پژوهشکده صنایع شیمیایی، سازمان پژوهشهای علمی و صنعتی ا
مهدی امجدی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی شیمی، گرایش ترموسینتیک، دانشگاه علم و ص

چکیده:

در پیل های سوختی نوع PEM از الکترولیت های پلیمری جامد که توانایی انتقال پروتون را دارا می‌باشند، استفاده می شود. نفیان بعنوان غشاء الکترولیت پلیمری هادی پروتون متداول، گران قیمت بوده و از لحاظ مکانیکی در دماهای بالایC100 ناپایدار می‌باشد. بنابراین، توسعه غشاهایی که از لحاظ مکانیکی و شیمیایی در دماهای بالا پایدار باشند، از زمینه های بسیار مهم تحقیقاتی برای تهیه پیل های سوختی اقتصادی می باشد. تلا ش هایی برای توسعه اینگونه غشاهای دما بالا شامل اصلاح پلیمرها توسط تلفیق ذرات نانومتری معدنی جاذب رطوبت یا توسعه سیستم های پلیمری جدید انجام شده است. مهمترین اهداف اصلاح غشاهای تبادل پروتون در پیل های سوختی PEM عبارتند از: تهیه غشاهای تبادل پروتون دارای هزینه پایین نسبت به غشاهای فلوئورینه، میزان جذب آب مطلوب و حفظ آن در دماهای بالا، هدایت پروتونی مطلوب در دماهای بالا، میزان عبور گازهای
واکنش گر و متانول پایین از غشاء، پایداری حرارتی بهبود یافته، استحکام مکانیکی و شیمیایی بالا و همچنین خاصیت خود مرطوب شوندگی غشاها در دماهای بالا. از مهمترین روش های اصلاح غشاهای تبادل پروتون در پیل سوختی و تهیه غشاهای ک امپوزیتی می توان به رو ش های سل – ژل و ریخته گری اشاره کرد. روش سل – ژل امکان وارد شدن راحت تر فاز معدنی خالص را به درون ماتریس پلیمری فراهم می کند. در روش ریخته گری نیز محلول غشاء پلیمری با استفاده از یک حلال مناسب بدست آمده و سوسپانسیون ذرات بصورت اولتراسونیک با هم مخلوط شده و بعد مخلوط حاضر روی صفحه شیشه ای Cast داده میشود.