سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: دومین کنفرانس مدیریت منابع آب

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

سیدابراهیم هاشمی گرم دره – دانشجوی دکتری آبیاری و زهکشی، دانشگاه صنعتی اصفهان، دانشکده کشاورزی،
بهروز مصطفی زاده – دانشیار، دانشگاه صنعتی اصفهان، دانشکده کشاورزی، گروه آب
منوچهر حیدرپور – استادیار، دانشگاه صنعتی اصفهان، انشکده کشاورزی، گروه آب

چکیده:

برآورد مقادیر تبخیر و تعرق پتانسیل به منظور کاربرد در برنامه ریزی، طراحی و مدیریت طرح های آبیاری و زهکشی و مدیریت منابع آب ضروری می باشد. تبخیر و تعرق شامل تبخیر از سطح زمین و آب و تعرق بوسیله گیاه است و در مناطق خشک و نیمه خشک تحت آبیاری از اهمیت ویژه ای برخوردار است. روش های بسیار زیادی برای برآورد تبخیر و تعرق گیاه مرجع وجود دارد ولی این روش ها نتایج یکسانی برای همه مناطق نشان نمی دهند. مطالعات لایسمیتری به منظور تعیین مناسب ترین روش در هر منطقه بکار می رود. به خنظور تعیین مناسب ترین روش برآورد تبخیر و تعریف برای دشت اصفهان مطالعه ای با استفاده از لایسیمتر زهکش دار طی سال های ۱۳۸۴-۱۳۸۳ در منطقه اصفهان انجام گرفت. در این مطالعه مناسب ترین روش برای این منطقه ، روش تشت تبخیر با ضریب Kp و پس از آن روش های بلانی – کریدل اصلاح شده، تشعشعی- فائو، ترک، پنمن- فائو ، پنمن – فائو ۲۴، هارگریوز ۱۹۸۵، پریستلی – تیلور ، ماکینگ ۱۹۵۷ و پنمن – کیمبرلی ۱۹۹۶ در رتبه های بعدی قرار می گیرند.