سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: هفتمین سمینار بین المللی مهندسی رودخانه

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

رضا صارقیان – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه های آبی، دانشگاه شهید چمران اهواز
محمود شفاعی بجستان – استاد دانشکده مهندسی علوم آب ، دانشگاه شهید چمران اهواز

چکیده:

علیرغم مطالعات مدل های هیدرولیکی و نمونه های اصلی فراوان، همچنان تخمین عمق آبشستگی درپایین دست سرریز جامی شکل بدون ارائه نتیجه دقیقی باقی مانده است. فاکتورهای مختلف هیدرولیکی، مورفولوژیکی و ژئوتکنیکی بر روی مقدارعمق آبشستگی تاثیرگذارهستند. بر اساساین فاکتور ها، روابط تجربی نسبتا زیادی ارائه شده است. این روابط می توانند اعماق آبشستگی را پیش بینی کنند، که ممکن است به طور قابل توجهی با مقادیر واقعی متفاوت باشند. نتایج بهتری را نسبت به دیگر روابط، برای شرایط مختلف ارائه دهد. به عنوان یک راه حل می توان به جای تکیه بر تنها یک مدل، از روش ترکیب نتایج حاصل از روش های تجربی مختلف استفاده کرد.
در این تحقیق با استفاده از چهار روش ترکیبی متوسط گیری ساده، دو روش رگرسیونی و شبکه های عصبی مصنوعی، به ترکیب نتایج حاصل از ۷ رابطه تجربی منتخب به منظور تحمین عمق آبشستگی در پایین دست سرریزهای جامی شکل پرداخته شد. نتایج حاصل، نشان داد که روشهای ترکیبی رگرسیونی و بهخصوص شبکه های عصبی می توانند بسیار بهتر از رابطه های تجربی، عمق آبشستگی را تخمین بزنند.