سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: همایش ملی قنات

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

بهرام محمدی گلرنگ – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات و منابع طبیعی خراسان

چکیده:

مهار سیلاب ها و پخش آن به وسیله عملیات مکانیکی در سطح زمین به نحوی که بتوان در بهبود رشد و نمو گیاهان زراعی ، پوشش گیاهی و تغذیه آبخوانها موثر واقع شود پخش سیلاب نامیده می شود استفاه از سیلاب و پخش آن به روی زمین جهت زراعت و نفوذ در خاک، از دیرباز در نقاط مختلف جهان بسته به شرایط هر منطقه به اشکال گوناگون وجود داشته است مساحت تحت پوشش زراعت سیلابی گندم و درختان میوه در استان خست افغانستان به بیش از ۷۰۰۰۰ هکتار بالغ می گردد. همچنین در ایران اولین طرح پخش سیلاب به صورت فنی در سال ۱۳۵۰ در ایستگاه تحقیقات نودهک قزوین اجرا گردید که مشتمل بر احداث پنج پشته خاکی با ارتفاع حداکثر هفتاد سانتیمتر بوده است با اجرای این طرح سیلاب حوزه آبریزی به مساحت ۲۰۰ هکتار در سطح ۲۰ هکتار مرتع پخش شده است همچنین متعاقب این طرح در سال های اخیر طرح هایی در نقاط مختلف کشور انجام گردیده است در سال ۱۳۷۵ هکتار می باشد تعداد ۳۳ ایستگاه تحقیقاتی پخش سیلاب در سطح کشور احداث شده که جمع مساحت آنها بیش از ۵۰۰۰۰ بسته به شرایط توپوگرافی بافت خاک، کیفیت فیزیکی و شیمیایی سیلاب و هدف از بهره برداری روش های بهره برداری فرق می کند به طور کلی روش های مختلف بهره برداری از سیلاب را می توان به صورت زیر خلاصه نمود: – پخش سیلاب – هدایت سیلاب بر روی نهرچه های کنوری و یا تراسها – بندسارها – خوشابها – تغذیه مصنوعی