سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

حمیدرضا احسانی – کارشناس ارشد مهندسی محیط زیست – گروه مهندسی بهداشت محیط دانشکده بهد
امیرحسین جاوید – استادیار گروه مهندسی محیط زیست دانشکده محیط زیست وانرژی واحد علوم و تح
امیرحسام حسنی – استادیار گروه مهندسی محیط زیست دانشکده محیط زیست وانرژی واحد علوم و تح
سیدمحمد شریعت – استاد بازنشسته دانشکده بهداشت تهران

چکیده:

هدف از این تحقیق ارزیابی و تجزیه و تحلیل تغییرات غلظت نیترات و کل جامدات محلول درآبهای زیرزمینی دشت همدان-بهار در ارتباط با فاکتورهای موثر شامل میزان ریزشهای جوی و موقعیت قرارگیری چاهها و عمق چاه ها ، مراکز جمعیتی و نو ع کاربری زمین است. که در نهایت منجر به ارائه نقشه توزیع آلودگی و تعیین نقاط مناسب جهت حفر چاههای جدید با آلودگی کمترگردیده است . افزایش نیترات در آب آشامیدنی میتواند در کودکان در شش ماه اول زندگی و در افراد حساس مانند زنان بار دار و افراد پیر ایجاد بیماری متهموگلوبینما نماید. و پتانسیل تشکیل ترکیبات نیتروز آمینهای سر طان زا را افزایش دهد . کل جامدات محلول نیز به عنوان شاخصی در جهت تعیین کیفیت عمومی بهداشتی آب تلقی میگردد . بدین منظو ر ضمن انجا م محاسبات آماری برای تعیین تعداد نمونه لازم تقسیم بندی دشت به مناطق برابر انجام شد . و نمونه برداری و آنالیز به صور ت ماهیانه در طی یکسال طبق روشهای استاندارد صورت پذیرفت. سپس با استفاده از سیستم اطلاعات جغرافیایی میزان غلظت نیترات و کل جامدات محلول در سرتاسر دشت پهنه بندی و طراحی لایه های اطلاعاتی انجام شد. بر اساس نتایج بدست آمده از میانگین سالیانه نیترات و کل جامدات محلول در ایستگاههای نمونه برداری در مورد نیترات ، میانگین سالیانه ۳۸٫۰۹ میلیگرم در لیتر بوده و در حدود ۱۹ درصد از نمونه ها با انحراف از معیار ۲۴٫۵ بالاتر از استاندارد میباشد. و در مورد کل جامدات محلول با میانگین سالیانه ۶۷۸٫۸ میلیگرم در لیتر و با انحراف از معیار ۲۹۲٫۶ هیچیک از نمونه ها بیش از استانداردنیستند. و هر چه به مناطق کشاورزی با زراعت آبی و مخلوط زراعت آبی و باغ توام با افزایش تراکم جمعیتی و چاههای کم عمق نزدیک میشویم میزان نیترات افزایش میابد که به لحاظ جغرافیایی اغلب در مناطق جنوبی دشت قرار دارند.