سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

محمدعلی میرزا – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی علوم خاک پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دان
حسین میرسیدحسینی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی علوم خاک پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دان
محمد معزاردلان – دانشیار گروه مهندسی علوم خاک دانشکده آب و خاک پردیس کشاورزی و منابع طب

چکیده:

با گسترش روزافزون نیازهای جمعیت جهان به موادغذایی و محدودیتهای بهره برداری از اراضی ، به ناچار افزایش تولید درواحدسطح امری است اجتناب ناپذیر . به دلیل نقش نیتروژن دررشد گیاه و مقدارنیاز گیاه به این عنصر، در حال حاضر یکی از ابزارهای دست یابی به افزایش تولید، استفاده از کودهای شیمیایی، به ویژه کودهای نیتروژن دار محسوب می گردد . کودهای نیتروژن دار درمقیاس وسیع درسطح جهان به کار می روند ولی قسمت عمده نیتروژن در این کودها از دست می رود و در اختیار گیاه قرار نمی گیرد (۲) و ).۶) کودهای کُندرها دراوایل دهه هفتادمیلادی به بازار عرضه شده و امیدها را برای کاهش هدررفت نیتروژن در اثر فرایندهای مختلف مانند تثبیت ازت درخاک، فرسایش، تصعید،آبشوئی و نیترات زدایی و درنتیجه افزایش کارایی کود، افزایش دادند . مصرف این کودها درجهان رو به گسترش است، کل مصرف طی سالهای ۱۹۹۷/۱۹۹۶ میلادی به ۵۶۰۰۰۰ تن رسیده است . ۷۰ درصد کل مصرف درایالات متحده آمریکا و کانادا و ۳۰ درصد باقیمانده در ژاپن و اروپا بوده است . در اروپا و آمریکای شمالی مصرف این کودها درزمینه هایی غیراز کشاورزی ، مانند پرورش نهال ونگهداری و ایجاد فضای سبز بوده است، درحالی که درژاپن به طورگسترده ای جهت تولید برنج ، میوه و سبزیجات به کاررفته است ).۶) یک کودکُندرهای ایده آل با در اختیارگذاشتن نیتروژن مطابق نیاز گیاه و به صورت تدریجی ، می تواند نقش مهمی درکاهش هدررفت نیتروژن ایفا نماید . دراین مطالعه ، هدف بررسی روند رهاسازی نیتروژن ازمنابع کودی مختلف ازته و مقایسه آنها با منابع کودی کُندرها درشرایط ثابت رطوبتی و حرارتی می باشد .