سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: سومین همایش آبخوانداری

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

حسن فرزانه – کارشناس تحقیقات آبخیزداری مرکز تحقیقات منابع طبیعی و امور دام خراسان –

چکیده:

پروژه پخش سیلاب آبخوان دشت سبزوار – داورزن در راستای مهار سیلاب و همچنین تغذیه سفره های آب زیر زمینی منطقه با توجه به کمبود آب قنوات، چاه های عمیق کشاورزی پایین دست و بخصوص وجود مجتمع چاههای شرب شهرستان که شامل ۱۶ حلقه می باشد و ازسه طرف جنوب، شرق و غرب مورد هجوم و پیشروی آبهای شور که متاثر از اراضی دشتهای سیلابی و رودخانه ای انجام یافته است. یکی از موارد مهمی که قبل، حال و بعد از اجرای پخش سیلاب بایستی همیشه مدنظر باشد وضعیت نفوذپذیری می باشد . که هدف اصلی این تحقیق نیز می باشد به منظور تعیین روند نفوذپذیری در عرصه پخش سیلاب آبخوان سبزوار اقدام به تعیین نفوذپذیری با استفاده از استوانه های مضاعف بروش مثلثی گردید عرصه انتخاب شده جهتعملیات پروژه پخش سیلاب در تیپ اراضی واریزه های بادبزنی شکل سنگیزه دار قرار دارد. در این بررسی اراضی مورد نظر اجرای آبخوان به دو تیپ از نظر نفوذپذیری تقسیم می گردد. الف اجزای واحد اراضی ۸٫۱٫۱ که دارای نفوذپذیری ۱۱۰ میلی متر در ساعت قبل از حذف ب اجزای واحد اراضی ۸٫۲٫۱ که دارای نفوذپذیری ۹۵ میلی متر در ساعت قبل از حذف می باشد.
نتایج حاصله از بررسی انجام شده بیانگر این واقعیت است که پس ازحذف لایه ۲۰-۰ سانتیمتری از سطح خاک و مقایسه آن با قبل از حذف روند نفوذپذیری بطور متوسط بشرح ذیل تغییر نموده است. در اراضی ۸٫۱٫۱ از ۱۱۰ به ۲۷۰ و اراضی ۸٫۲٫۱ از ۹۵ به ۵۰۰ میلی متر در ساعت افزایش یافته است. نمودارهای ۱ الی ۶ افزایش سرعت نفوذ را بعد از حذف لایه رسوب نشان می دهد. نتیجه اینکه رسوب فوق سرعت نفوذ را کاهش داده است.