سال انتشار: ۱۳۸۱

محل انتشار: پنجمین همایش بین المللی سواحل، بنادر و سازه های دریایی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

ناصر سعادت خواه – کارشناس ارشد مرکز مطالعات آب و محیط زیست دانشگاه صنعتی شریف
مسعود تجریشی – استادیار دانشکده مهندسی عمران دانشگاه صنعتی شریف
میرمصدق جمالی – استادیار دانشکده مهندسی عمران دانشگاه صنعتی شریف

چکیده:

عمده ترین و مهمترین پدیده فیزیکی در سیستان وزش بادهای یکصد و بیست روزه می باشد که در فاصله زمانی بین ماههای اردیبهشت تا شهریور (می تا سپتامبر) در اکثر نقاط سیستان می وزد. این بادهای شدید علت اصلی نوسانات شدید سطح آب در هامونها به پیژه هامون هیرمند می باشد. در اثر وزش باد در سطح دریاچه، گرادیان فشار بر سطح آب آمده و در نتیجه پدیده براکشند باد (Storm Surge) و یا خیزات در اثر باد (Wind Setup) بوجود می آید. علاوه بر این مورد، وزش باد بر روی سطح آب سبب تولید و رشد امواج در طول بادگیر و خارج از آن می گردد. امواج تولید شده در نزدیکی گوره ها و یا حتی بر روی گوره ها شکسته شده و دو پدیده بالا روی (Wave runup) و خیزاب در اثر موج (Wave Setup) بوجود می آیند. هر سه پدیده فوق در افزایش تراز سطح آب و در نتیجه سرریز شدن احتمالی آب از روی گوره ها یا روگذری (Overtopping) می گردد. از اینرو بحث کفایت ارتفاع گوره ها در جلوگیری از سرریز شدن آب از روی گوره های هامون هیرمند حائر اهمیت است.