سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین کنفرانس دانشجویی مهندسی برق

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

چکیده:

سیستمهای هیبرید با توجه به طرز قرار گرفتن موتور احتراق داخلی، م وتور الکتریکی و نقش هر یک در تامین توان حرکتی خودرو به سه دسته اصلی هیبرید سری ، هیبرید موازی و هیبرید سری – موازی تقسیم م یشوند. به دلیل تبدیل چند مرحل های انرژی در سیستم هیبرید سری که منجر به کاهش راندمان م ی شود و همچنین نیاز به موتور و کنترلر الکتریکی با توان نسبتا بالا، سیست م های
هیبرید موازی مطرح گردید هاند. در سیستم هیبرید موازی نیروی مورد نیاز برای حرکت خودرو مستقیما توسط هم موتور الکتریکی و هم موتور احتراق داخلی تامین م ی شود، بعبارت دیگر نیروی مکانیکی حاصل از موتور الکتریکی و موتور احتراق داخلی ب ا هم کوپل شده و خودرو را به حرکت در م ی آورد. هر چند سیستم کنترل گشتاور خودروهای هیبرید موازی پیچید ه تر از خودروهای هیبرید سری م ی باشد اما در عوض توان، وزن و در نتیجه حجم موتور الکتریکی کاهش م ی یابد. همچنین ژنراتور نیز در این سیستم حذف شده و موتور الکتریکی د ر هنگام ترمز به ژنراتور تبدیل شده ، انرژی ترمزی را بازیافت م ی نماید. علاوه بر دو طرح فوق سیستم هیبرید سر ی – موازی(ترکیبی) نیز وجود دارد که ترکیبی از سیستم سری و موازی می باشد.در این مقاله به بررسی انواع طرحهای سیستم هیبرید موازی و همچنین سری-موازی پرداخته شده و مزایا و معایب انواع سیستمهای هیبرید با یکدیگر مقایسه م یشوند.