سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: چهارمین همایش ملی بیوتکنولوژی ایران

تعداد صفحات: ۳

نویسنده(ها):

پروین صالحی شانجانی – موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع
جوزپه جوانی وندرامین – موسسه ژنتیک گیاهی

چکیده:

در پژوهش حاضر گوناگونی هاپلوتیپی درون و میان جمعیتی راش (Fagus orientalis Lipsky) توسط ۹ میکرو ساتلایت کلروپلاستی مطالعه گردید. بر اساس دو میکرو ساتلایت کلروپلاستی پلی مورفیک، گوناگونی ژنتیکی در ۱۷۶ درخت از ۱۳ جمعیت راش مستقر در سرتاسر گستره پراکنش طبیعی راش (۶ منطقه) بررسی شد ۲ و ۶آکل با طول متفاوت به ترتیب در لوکوسهای ccmp4 و ccmp7، مشاهده گردید که بر اساس ترکیبهای مختلف آکل های مزبور، ۱۰ هاپلوتایپ شناسایی شد. توزیع هاپلوتیپها تمایز قابل ملاحظه ای را با ساختار جغرافیایی مشخص (Fst=80%)نشان دادند. طبق آزمون واریانس مولکولی (AMOVA)پنجاه و دو درصد از گوناگونی کل میکروساتلایتهای کلروپلاستی به اختلافات میان منطقه ای، ۲۸% به تفاوتهای میان جمعیتی و ۲۰% به اختلافات درون جمعیتی تعلق دارد. شواهد حاکی از این است که فاصله جغرافیایی مهمترین عامل تمایز جمعیتی در راش است. چنین الگویی از گوناگونی بخشی ناشی از گستره پراکنش طبیعی بالای راش و وجود شیب در عوامل جغرافیایی می باشد. غنای هاپلوتیپی بالا در جمعیتهای غربی تأکیدی بر این فرضیه است که سمت و سوی گسترش راش در جنگلهای خزری از غرب و به شرق می باشد.