سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: هفتمین کنگره بین المللی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محمد فروغی – عضو هیات علمی دانشگاه یزد

چکیده:

در دهه های اخیر ساخت ساختمان هایی مختلط با سیستم قاب یا قاب های میانی فلزی و دیوارهای آجری در طرفین بنا، درکشور رواج یافته و علیرغم رفتار ناهمگون و بسیار نامطلوب این سازه ها در زلزله های پیش آمده ، به دلیل سهولت اجرا و نیز نیازهای معماری برای ایجاد فضاهای باز ،روز به روز بر رواج آن ها خصوصا در ساختمان های مسکونی و سایر ساختمان های کوتاه مرتبه افزوده می گردد. آئین نامه ۲۸۰۰ (ویرایش دوم) در بند ۳-۱، این ساختمان ها را به طور کلی در ردیف ساختمان های با مصالح بنائی غیر مسلح محسوب نموده ولی تکلیف قاب های فولادی و اثر منفی یا مثبت وجود آن ها در سازه، مبهم مانده است. این امر موجب این گردیده که متاسفانه جامعه مهندسی ما نیز ای این امر غفلت نموده،و کثیری از مهندسی با روشهای خودپرداخته به طراحی این گونه سازه ها بپردازند. این مقاله، نگارنده قصد دارد ضمن پرداختن به پاره ای نکات ضعف فراوان این ساختمان ها، نظرات خویش را در رابطه با جایگاه قاب های میانی مجموعه سازه و راه کارهایی برای کاهش رفتار نامطلوب این گونه سازه ها ارائه نماید.