سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: چهارمین همایش ملی علوم و مهندسی آبخیزداری ایران مدیریت حوزه های آبخیز

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

غلامرضا راهی – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان بوشهر
طیبه طوسی – کارشناس بخش تحقیقات آبخیزداری مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی
فرهاد فخری – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان بوشهر
علی نظری سامانی – دانشجوی دکتری رشته آبخیزداری دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران

چکیده:

استان بوشهر با مساحتی در حدود ۲۸ هزار کیلومتر مربع دارای اقلیم خشک و بیابانی است و متوسط بارندگی حد ود ۲۵۰ میلی متر می باشد، ریزش اندک جوی تابع وضعیت جغرافیایی و اقلیمی غالباً به صورت رگبار بوده که عمدتاً نیز از دسترس خارج می گردد . آب در این استان همواره مهم و مساله ای مورد توجه بوده است و این امر موجب کوشش بومیان برای بهره برداری ازسیلاب به روشهای مختلف و بروز ابتکاراتی در این زمینه شده است . روشهایی مثل قنات تراس بندی روی دامنه ها، بندسار، گورابها، احداث استخر، آب انبار، سدهای اصلاحی که از قدیم در این استان مرسوم بوده و با فرهنگ مردم آمیخته است . این روشهای بهره برداری از سیلاب و استفاده جهت آبیاری به صو رت سنتی بسیار سودمند می باشد . در این بررسی و تحقیق کوشش می شود روشها و سازه های سنتی و استحصال آب در استان مورد شناسایی قرار گیرد و سپس از جنبه های مختلف چون اهداف، روش، نوع، نام محل، نحوه آبگیری، میزان آبیاری زمینهای کشاورزی پایین دست و توجیهات اقتصادی و اجتماعی آنها مطالعه و بررسی گردید . این امر به صورت بررسی منابع و اطلاعات، مشاهدات مستقیم صحرایی و پرسشنامه های لازم همراه با مصاحبه از بومیان صورت پذیرفت . پس از بررسی اقتصادی و اجتماعی سازه های سنتی و نقش آنها در استحصال آب و بررسی نتایج به دست آمده روشهای سنتی استحصال آب طبقه بندی گردید و پیشنهادات لازم جهت اجرای پروژه های فنی و کاربردی و احیاء و اصلاح آنها ارائه شد