سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: هشتمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

حسین علی خنکدارسنگدهی – پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران ، پژوهشکدۀ فرایند،تهران
جلیل مرشدیان – پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران ، پژوهشکدۀ فرایند،تهران
سیدحسن جعفری – پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران ، پژوهشکدۀ فرایند،تهران
حسن اسلامی – پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران ، پژوهشکدۀ فرایند،تهران

چکیده:

در این پژوهش سازگاری آلیاژهای پلی اتیلن و اتیلن وینیل استات کوپلیمر ) ) EVA با استفاده از DMA ،SEM و DSCمورد مطالعه قرار گرفته است . اضافه کردن یک فاز رابری مثل EVAباعث کاهش همه درجهحرارت های انتقال میشود . با اضافه کردن EVA در آلیاژ پلی اتیلن و اتیلن وینیل استات کوپلیمر یک پیک پهن دیده شده است . این کاهش درجه حرارت های انتقال و پهن شدن پیکها می تواند به کاهش کریستالینیتی سیستم ها نسبت داده شود . وجود یک پیک انتقال پهن در ناحیه درجه حرارت انتقال شیشه بصورت تئوری و تجربی نشان می دهد که آلیاژها سازگار هستند . اما برر سی های میکروسکوپی نشان می دهد با افزایش مقادیر EVAآلیاژها ناسازگار شده و تشکیل سیستم دو فازی می دهند که ذرارت EVA در فاز غنی پلی اتیلن پخش شده اندبطوریکه در نزدیک دامنۀ ترکیب وسط تغییر فاز در آلیاژ مشاهده شده است . این نتایج نشان می دهد کهDMAبه اندازه کافی برای بررسی سازگاری آلیاژهای پلیمرهایی که ساختار زنجیر اصلی شان شبیه هم هست ( مثل پلی اتیلن و و کوپلیمر اتیلن وینیل استات ) حساس نیست . در نتیجه برای چنین آلیاژهایی استفاده از روش مستقیم میکروسکوپی ضروری می باشد .