سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: پانزدهمین کنگره دامپزشکی ایران

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

سیدمهدی افتخارزاده – دکترای حرفه ای دامپزشکی – اداره دامپزشکی سبزوار
غلامرضا نیکبخت – گروه میکروبیولوژی و ایمنولوژی دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهرا
اوستا صدرزاده – عضو هیئت علمی دانشکده دامپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرمسار

چکیده:

لارینگوتراکئیت، عفونت ویروسی دستگاه تنفس در جوجه ها است و ممکن است منجر به خسارات شد ید تولید، به دلیل تلفات و یا کاهش تولید تخم مرغ شود . جوجه نخستین میزبان طبیعی ویروس لارینگو تراکئیت است . هر چند بیماری بر تمام سنین اثر می گذارد، ولی بیشترین علائم مشخص در پرندگان بالغ مشاهده شده و در طیور گوشتی علا ئم بالینی آشکاری ایجاد نمی کند . در این تحقیق حضور پادتن ضد ویروس لارینگوتراکئیت عفونی در سرم طیور از سه نژاد راس، کاب و آربراکرز بررسی گردید تا وجود یا عدم وجود آلودگی در طیور گوشتی مشخص گردد . از ۱۲ گله طیور گوشتی،از سه نژاد راس، کاب و آربراکرز به تعداد ۲۴۰ قطعه جوجه نمونه خون گرفته شد . جهت رد یابی پادتن ها ی ضد لارینگوتراکئیت از آزمون الیزا استفاده شد . از کل جمعیت مورد مطالعه، %۴۱/۶۶ نمونه ها تیتر آنتی بادی ضدلارینگوتراکئیت را نشان دادند . در سه نژاد : راس %۴۳/۱۸ ،کاب %۳۹/۴۳ و آربراکرز %۴۱/۹۷ آلودگی را نشان دادند . در این تحقیق مشخص گرد ید که باوجود عدم حضور علائم بالینی پاتوگنومون یک در طیور گوشتی، آنتی بادی در سرم خون پرندگان نژاد ها ی مختلف گوشتی وجود دارد و احتمال آلودگی یا تماس با ویروس لار ینگوتراکئیت در سنین پائین نیز وجود دارد .