سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

حسین کاظمی پشت مساری – کارشناس ارشد زراعت و عضو باشگاه پژوهشگران جوان دانشگاه آزاد اسلامی وا
محمدعلی بهمنیار – دانشیار گروه خاکشناسی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی ساری
همت اله پیردشتی – استادیارگروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی ساری
سیدمحمدجواد بحرالعلومی – کارشناس آزمایشگاه خاکشناسی دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی ساری

چکیده:

بیشتر از %۶۰ خاکهای ایران دارای کمبود روی با کاهش متوسط عملکرد %۵۰ هستند . دلیل اصلی این کمبود وجود خاکهای آهکی با pH بالا، کاربرد بالای کود فسفره، غلظت بالای بیوکربناتها در آب آبیاری و کمبود کود روی می باشد ] [.Alloway, 2004 همتی (۱۳۸۴) اعلام کرد که مصرف خاکی روی به همراه عناصر آهن و منگنز دارای توجیه اقتصادی بوده اما محلول پاشی این عنصر فاقد توجیه اقتصادی بر عملکرد لوبیا می باشد به این صورت که حداکثر متوسط عملکرد با کاربرد خاکی ۴۰ کیلوگرم در هکتار بدست آمد . Gabal و همکاران (۱۹۸۵) با کاربرد اسپری روی، منگنز و مس بر رشد رویشی لوبیا گزارش دادند که کاربرد اسپری این عناصر اثری روی ارتفاع گیاه، طول میانگره و تعداد برگ تازه و وزن خشک در مرحله گلدهی نداشته اما تعداد گل در گیاه و درصد میوه گذاری افزایش می یابد . همچنین مطالعات نشان داد که یک تنوع اساسی در کارایی جذب روی در ژنوتیپ های لوبیا وجود دارد و ارقام با کارایی بیشتر، روی را بیشتر به اندامهای جوان تخصیص می دهند ] [. Hacisalihoglu et al., 2004 بطور کلی هدف از این مطالعه بررسی فرمهای مختلف کاربرد عنصر روی و مقدار آن روی صفات مربوط به رشد رویشی وعملکرد دانه لوبیا در شرایط گلخانه بود