سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: هشتمین همایش انجمن هوافضای ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

بهرام رهنمایی ذکاوت – مربی دانشکده هوافضا، دانشگاه هوایی شهید ستاری
محمدرضا محمودی – مربی دانشکده هوافضا، دانشگاه هوایی شهید ستاری

چکیده:

در بروز سوانح هوایی معولاً یک عامل اساسی و مجموعه ایی از عوامل اصلی و کمکی دخالت دارند و به ندرت یک عامل باعث بروز سانحه می گردد به همین لحاظ عوامل بروز سانحه ی هوایی (مخاطرات هوایی) به سه دسته کلی عوامل انسانی، عوامل فنی هواپیما (ماشینی) و عوامل محیطی مربوط به پرواز (که ناشی از تعامل انسان و ماشین است) تقسیم می گردد. یکی از علل سوانح هوائی در دنیا، برخورد هواپیما با عوارض موجود در منطقه پرواز می باشد که باعث از دست دادن هواپیما و غالباً خلبان و مسافرین می گردد. این نوع سوانح تاریخچه ای به قدمت خود پرواز دارند. سوانح CFIT سوانحی هستند که در آن هواپیما از لحاظ ساختار عادی بوده ولی بطور سهوی به زمین یا موانع برخورد می نماید. با توجه به میزان خسارات جانی و مالی ناشی از سوانح مختلف هوایی، مشاده می گردد تعداد قابل توجهی از سوانح از نوع CFIT می باشند. اهمیت موضوع از آنجا روشن می گردد که این سوانح توسط گروه پروازی قابل پیشگیری بوده اند. در این مقاله سعی بر آن گردیده با استفاده از آمار موجود مربوط به این سوانح میزان تاثیر عوامل اصلی سوانح CFIT که شامل ضعف مدیریت، ضعف آموزش و عدم تقویت فرهنگ ایمنی پرسنل پروازی، پرسنل زمینی و کنترل ترافیک هوایی و عدم استفاده و پشتیبانی از سامانه ها و تجهیزات بروز اعلام خطر می باشند مورد بررسی قرار گرفته و راهکارهای منطقی جهت کاهش این نوع سوانح ارائه گردد.