سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: پنجمین کنفرانس ملی مهندسی صنایع

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

سیدمرتضی جلالیان حسینی – کارشناس ارشد مدیریت پروژه و ساخت دانشگاه تربیت مدرس – کارشناس ارشد شرکت
محمدحسین صبحیه – دکتری مدیریت پروژه و ساخت – رئیس هیئت مدیره انجمن مدیریت پروژه ایران، م

چکیده:

استفاده از روش پایین ترین قیمت پیشنهادی جهت انتخاب پیمانکاران در مناقصات از دیر باز ، بعنوان یک معضل در محافل علمی و تخصصی در بین صاحبنظران و اهل فن مورد بحث قرار می گرفت و همیشه این بحث مطرح بوده و هست که این رویکرد بر عملکرد پیمانکاران تاثیر منفی گذاشته و محدودة اجرای پروژه را از نظر ( هزینه ، زمان و کیفیت ) تحت تأثیر قرار می دهد .
از طرفی می توان با ارائة سیستمی جهت ارزیابی مقدماتی پیمانکارانی که در مناقصه شرکت می کنند اقدام نمود تا بواسط ۀ آن پیمانکارانی به مناقصه دعوت شوند که توانایی لازم جهت اجرای پروژه را داشته باشند ولی نباید فراموش کرد که قیمت پیشنهادی نیز فاکتور تاثیرگذار و وسوسه انگیزی جهت ارجاع کار به پیمانکار از جانب دستگاه اجرایی می باشد . با توجه به تحقیقات انجام شده ۳ روش جهت انتخاب پیمانکاران در مناقصات شناسایی شد :
۱ – انتخاب پیمانکار با توجه به صرف قیمت پیشنهادی و انتخاب پائین ترین قیمت پیشنهادی
۲ – انجام سیستم ارزیابی مقدماتی پیمانکاران و انتخاب پیمانکاران واجد صلاحیت با توجه به کسب حداقل امتیاز ارزیابی و سپس دعوت از پیمانکاران واجد صلاحیت به مناقصه و انتخاب پائین ترین قیمت پیشنهادی
۳ – اختصاص ضریب وزنی به امتیاز سیستم ارزیابی مقدماتی و پائین ترین قیمت پیشنهادی و تلفیق امتیاز ارزیابی و قیمت پیشنهادی و انتخاب بالاترین امتیاز به عنوان برند ۀ مناقصه
جهت روشن شدن جواب تحقیق و نظر سنجی در خصوص اینکه استفاده از کدام سیستم انتخاب پیمانکار مناسبتر است ، پرسشنامه ای مشتمل بر فرضیات و سیستم های مختلف انتخاب پیمانکار طراحی و از صاحبنظران ، مدیران ارشد و کارشناسان فنی خواسته شد تا نظرات خود را در قالب گزینه های پرسشنامه ابراز دارند . در نهایت روش استفاده از سیستم ارزیابی مقدماتی جهت انتخاب و دعوت پیمانکاران واجد صلاحیت به مناقصه و سپس انتخاب پائین ترین قیمت پیشنهادی از بین واجدین صلاحیت به عنوان مناسب ترین روش انتخاب پیمانکاران در پروژه های ۳ عاملی از سوی پاسخ دهندگان شناسایی شد .