سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: یازدهمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

ابوالفضل شیرودی – کارشناسی ارشد شیمی – کارشناس گروه فناوریهای تولید هیدروژن
نیلوفر جعفری – کارشناسی ارشد شیمی – رئیس گروه فناوریهای تولید هیدروژن
سمیرا منشی پور – کارشناسی مهندسی برق – کارشناس گروه فتوولتائیک

چکیده:

توسعه صنعتی جهان، تقاضای روزافزون انرژی، محدود بودن و لزوم حفظ منابع سوختهای فسیلی برای نسلهای آینده و جلوگیری از خسارات زیست محیطی ناشی از سوختن آنها، راهی جز روی آوردن به استفاده از انرژیهای تجدیدپذیر و خصوصاً انرژی خورشیدی باقی نگذاشته است. در این بین هیدروژن بعنوان یک سوخت پاک م یتواند بدلیل دارا بودنتمامی نیازها و خصوصیات یک حامل انرژی مناسب و پاک، در درازمدت جایگزین مناسبی برای سوختهای فسیلی باشد. هیدروژن از بالاترین میزان انرژی به ازای هر واحد جرم در مقایسه با سایر سوختها برخوردار است. در آینده یکی از
جاذب ههای مهم هیدروژن بعنوان یک حامل انرژی آن است که در مناطق صعب العبور و دور دست با استفاده از روش الکترولیز آب که انرژی مورد نیاز آن بوسیله سلولهای فتوولتائیک تأمین شود، هیدروژن تولید گردد. در طی روز وقتی که نور خورشید به سلولهای فتوولتائیک م یتابد طی پدیده فتوولتائیک، انرژی نورانی خورشید به انرژی الکتریکی تبدیل شده و سلولهای فتوولتائیک برق مورد نیاز دستگاه الکترولیز آب که قادر است حداکثرNm3/h ١ گاز هیدروژن تولید کند، راتأمین م ینماید. هیدروژن تولید شده از دستگاه الکترولیز آب با عبور از کمپرسور هیدروژن، فشرده شده و در یک مخزن یک مترمکعبی تا فشار حداکثرbar ١٠ ذخیره م یشود تا در مواقع نیاز جهت تأمین برق بخشی از مجموعه در سیستمپیل سوختی پلیمری مورد استفاده قرار گیرد.