سال انتشار: ۱۳۹۲
محل انتشار: کنفرانس بین المللی عمران، معماری و توسعه پایدار شهری
تعداد صفحات: ۹
نویسنده(ها):
پروین فرازمند – دانشجوی کارشناسی ارشد معماری، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تبریز، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، تبریز، ایران
حسن ستاری ساربانقلی – استادیار گروه معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز

چکیده:
با استفاده ی بی دریغ انرژی های تجدید ناپذیر معماران با روی آوردن به معماری سبز، سعی در حل این مشکلات داشتند. یکی از ارکان اصلی معماری سبز استفاده از انرژی سبز یعنی انرژی باد،خورشید، گرمای درونی زمین و آب های روان می باشند. با انرژیهای سبز، می توان ساختمانهای سبز که همگام با محیط بوده و آسایش ساکنین را فراهم می کند، اجرا کرد. در این مقاله هدف بررسی کاربرد انرژی خورشید به روش فعال در ساختمانهای هزارهسوم می باشد. روش توصیفی تحلیلی بوده که ساختمانهای طراحی شده -با انرژی خورشید در هزاره ی سوم جامعه ی آماری و ۵ ساختمانطراحی شده براساس انرژی خورشید هزاره سوم نمونه ی آماری می باشد. ابزار استفاده شده مطالعات کتابخانه ای می باشد. نتیجه – این که استفاده از انرژی خورشید به دو صورت انجام می گیرد: ۱غیر فعال: به کمک شرایط اقلیمی و نحوه قرار گیری بنا ۲ فعال: -به کمک تجهیزات و ابزار . سلولهای فتوولتاییک یک نمونه از سیستم فعال خورشیدی است که بسیار پرکاربرد بوده و جهت گیری و زاویه ی سلولهای خورشیدی در بازدهی این سلولها موثر می باشد. استفاده از آن در بام نسبت به نما سبب جذب بیشتر انرژی می شود. پوشش سه لایه ای، سلولهای فتوولتاییک را از وابسته بودن بهزاویه تابش خورشید رهانیده و تغییر در جنس، سبب افزایش کاراییسلولها می شود. با تغییر حجم بناها می توان انرژی بیشتری را توسط سلولهای فتوولتاییک دریافت نمود