سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: نهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

رضا دهقانزاده ریحانی –
ایوب ترکیان –
ماه زر اسدی –
مهدی کریمی نژاد –

چکیده:

زباله های بیمارستانی از انواع مواد زائد جامد خطرناکی ه ستند که برای بهداشت جامعه دارای اهمیت ویژه ای می باشد. بعلت ماهیت مراجعین به این مراکز و دفع حدود ۶۳۰ نوع مواد شیمیائی، تولید ضایعات بیولوژیکی و عفونی، اشیاء نوک تیز و برنده آلوده و بالاخره آلدگی به انواع عفونتهای بیمارستانی، زباله این مراکز از زباله های سایر مرسسات شهری متمایز بوده و جزء مواد زائد خطناک طبقه بندی می شوند. براساس اطلاعات بدست آمده تنها ۱۵ الی ۳۰ درصد این زباله ها عفونی هستند و نیاز به روشهای دفع ویژه دارند و مابقی این زباله ها مشابه زباله های خانگی قابل دفع هستند. متاسفانه در شهر تهران در حال حاضر این زباله ها بصورت مخلوط در بیمارستانها تلنبار و بعد از جمع آوری به مرکز دفن زباله های شهری (کهریزک) منتقل و به شیوه کاملاً غیربهداشتی دفع می شود. دفع غیربهداشتی و غیرمسئولانه اینگونه زائدات بیمارستانها و مراکز درمانی علاوه بر ایجاد مشکلات بزرگ زیست محیطی، سلامتی ساکنین شهر تهران را تهدید کرده و خطر انتشار بیماری های خطرناک را در جامعه افزایش و در نهایت هزینه های اقتصادی غیر مستقیم زیادی به جامعه تحمیل می کند. در شهر تهران نزدیک به ۱۴۰ بیمارستان و ۱۵۰ مرکز درمانی و تقریباً ۴۰ آزمایشگاه پزشکی فعالیت دارند که روزانه بیش از ۷۰۰۰۰ کیلوگرم زباله تولید می کنند. در این م طالعه بیمارستانهای شهر تهران بصورت دولتی و خصوصی تقسیم بندی و وضعیت سیستم موجود مدیریت زباله ها از مبدا تولید تا محل دفع مورد ارزیابی قرار گرفت. در این مقاله علاوه بر ترسیم وضعیت موجود با مستندات تصویری، به اهم مشکلات موجود در این زمینه از قبیل عدم ارائه ضوابط و روشهای مدیریت اجرایی زباله های بیمارستانی توسط ارگان های مسئول بر طبق قوانین موجود در کشور، عدم آگاهی مدیریت بیمارستانها نسبت به اهمیت مسئله، مشکلات اقتصادی بیمارستانها، فرسوده بودن سیستم حمل و نقل اشاره خواهد شد.