سال انتشار: ۱۳۸۰

محل انتشار: چهارمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

محمدرضا شاهمنصوری – استادیار دانشکده بهداشت اصفهان
حسین فرخ زاده – کارشناس ارشد مهندسی بهداشت محیط مرکز بهداشت شهرستان سپیدان
حسینعلی یوسفی – هیئت علمی گروه انگل شناسی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان
محسن محمودی – هیئت علمی گروه انگل شناسی انستیتو تحقیقات دانشکده بهداشت تهران مرکز

چکیده:

آلودگی بیولوژیک آبها بخصوص آب آشامیدنی نقش بسزایی در انتقال بیماریها و بهداشت افراد جامعه دارد. جهت تعیین میزان آلودگی، توسط متخصصین گروهی از عوامل بیولوژیک که دارای خصوصیات ویژه ای می باشند به عنوان شاخص آلودگی در نظر گرفته شده اند که وجود آنها در آب به میزان بیش از حد استاندارد می تواند نشان دهنده امکان شیوع انواع بیماریها بوسیله آب باشد. در این تحقیق دو انگل شاخص شامل ژیاردیالامبلیا و آسکاریس و سه شاخص میکروبی شامل کلیفرم کل، مدفوعی و استرپتوکوک مدفوعی در منابع آب آشامیدنی شهرستان مبارکه مورد بررسی قرار گرفتند.جهت تعیین احتمال آلودگی منابع آب مورد مطالعه از نظر کیست ژیاردیا و تخم انگل آسکاریس بر اساس توصیه های کتاب استاندارد متد با توجه به نبود امکانات لازم در کشور مبادرت به طراحی فیلترهای نخی(yarn wound) حذف این انگلها از آب گردید. جهت تعیین راندمان فیلترهای طراحی شده سیستم پایلوتی احداث و فیلترهای مزبور از نظر حذف عوامل فوق از آب تحت شرایط استاندارد مورد راندمان سنجی قرار گرفتند. پس از تعیین راندمان، توسط سیستم نمونه برداری که براساس یافته های فوق طراحی گردیده بود، عمل نمونه برداری از منابع آب صورت پذیرفت. پس از نمونه برداری فیلترهای مورد استفاده از سیستم جدا و با برش و شستشوی فیلتر، محلول حاصل از شستشو آنها تغلیظ و از نظر انگل ها مورد بررسی قرار گرفتند. جهت تعیین میزان آلودگی منابع فوق به عوامل میکروبی شاخص، براساس توصیه های منابع استاندارد، عمل نمونه برداری انجام و نمونه های تهیه شده مورد آزمایش قرار گرفتند. نتایج نشان دهنده آلودگی ۱۰ درصدی منابع آب مورد بررسی به کیست انگل ژیاردیا بود. ضمن اینکه ۳۰ درصد منابع دیگر از این نظر مشکوک ارزیابی گردید. در حالیکه در مورد آلودگی به تخم آسکاریس از منابع مورد بررسی، آلودگی تشخیص داده نشد. در خصوص شاخصهای میکروبی آلودگی منابع به انواع کلیفرمها در حدی بود که بوسیله روشهای کلرزنی معمول، قابل رفع بود. ضمن اینکه کلیه منابع از نظر آلودگی به استرپتوکوک مدفوعی آلوده تشخیص داده نشد.