سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: سومین همایش ملی فرسایش و رسوب

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

محمدرضا یزدانی – کارشناس بخش تحقیقات آبخیزداری استان اصفهان
کورش شیرانی – کارشناس بخش تحقیقات آبخیزداری استان اصفهان
ذبیح الله اسکندری – کارشناس بخش تحقیقات آبخیزداری استان اصفهان

چکیده:

فرسایندگی باران از جمله عوامل اصلی در فرمول جهانی هدر رفت خاک است. برای تشخیص چگونگی تغییرات پتانسیل فرسایش از اطلاعات فرسایش دهی می توان استفاده نمود. برای محاسبه این شاخص با توجه به نوع منطقه، روش های متفاوتی ارائه شده است. با توجه به کمبود ایستگاه های بارانگار در استان اصفهان، برای انجام این تحقیق از آمار حداکثر بارش روزانه استفاده گردید. با استفاده از روش فائو و ویشمایر مقادیر حداکثر فرسایندگی بارش در تداوم های زمانی ۱۰، ۲۰، ۳۰، ۴۰، ۵۰، ۶۰ و ۹۰ دقیقه محاسبه گردید. آنالیز کلاستر جهت تفکیک ایستگاه های همگن انجام گرفت. و برای میانیابی از روش کریگینگ استفاده شد. میزان فرسایندگی در تداومهای زمانی مختلف در ۵۲ زیر حوزه آبخیز استان اصفهان محاسبه گردید. حداکثر فرسایندگی مربوط به زیر حوزه ۳۴۲۲ و به میزان ۱۸۱۹/۸ ژول بر متر در پایه زمانی ۱۰ دقیقه است. نتایج نشان دهنده حساسیت زیاد زیر حوزه های غربی استان اصفهان به فرسایش بارانی می باشد.