سال انتشار: ۱۳۸۲

محل انتشار: پنجمین همایش ایمنی، بهداشت و محیط زیست در معادن و صنایع معدنی

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

رضا کازرانی نژاد – کارشناس ارشد فرآوری مواد معدنی، مرکز تحقیق و توسعه زغالسنگ کرمان
صمد بنیسی – دانشیار فرآوری مواد معدنی، دانشگاه شهید باهنر کرمان
محمد شمسی – رییس ایمنی فنی کارخانه زغالشویی زرند

چکیده:

برای تامین ایمنی در محیط کار و جلوگیری از بروز حادثه باید خطر را شناخت و میزان آن را بطور کیفی و کمی تعیین نمود. این کار برای کارخانه زغالشویی زرند بزرگترین کارخانه فرآوری زغالسنگ ایران با داشتن میانگین ۱۰۰۰ نفر پرسنل در فاصله سال های ۷۸ تا ۸۱ انجام شد و نتایج آن با وضعیت ایمنی کارخانه تغلیظ سرچشمه و کارخانجات زغالشویی آمریکا مقایسه گردید.
در این چهار سال جمعا ۴۱ فقره حادثه اتفاق افتاده است که متاسفانهدو مورد آن منجر به مرگ شده است. متوسط فراوانی حادثه ۵/۲ و انحراف معیار آن ۲/۳ بوده که نشان دهنده وضعیت خوب ایمنی کارخانه است. بدون در نظر گرفتن حوادث منجر به فوت، شدت حادثه ۰/۰۹ و ضریب شدت – فراوانی حادثه ۰/۰۲۳ بدست آمد. بیشتری حوادث (۴۸/۸%) بین ساعت ۹ تا ۱۱ صبح یعنی اوج فعالیت روزانه کارگران و در روزهای شنبه، یکشنبه و جمعه با مقدار متوسط ۱۷/۱% اتفاق افتاده است. بالاترین نرخ حوادث در ماه مهر به میزان ۲۲% ازکل حوادث رخ داده است که ناشی از فصل برداشت پسته در شهرستانزرند و در نتیجه خستگی بیش از حد کارگران و نیز مرخصی های بیش از حد است. گروه سنی بالای ۴۵ سال بیشتر در معرض حادثه بوده اند (۸۰/۵%) که این ناشی از زیاد بودن متوسط سن کارکنان کارخانه زغالشویی زرند است. بررسی اندام های آسیب دیده نشان داد که دستها با ۳۵/۹% بیشترین و تنه با ۱۳/۲% کمترین آسیب دیدگی را داشته اند و سر و گردن، دست چپ، دست راست و پای راست به ترتیب بیشتر در معرض حادثه بوده اند. مطالعه دقیق حوادث در چهار سال گذشته نشان داد که مهمترین عوامل بوجود آورنده حوادث به ترتیب عبارتند از: سرخوردن یا سقوط (۱۹/۵%) ، تصادم با وسایل نقلیه (۱۴/۶%)، ماشین آلات (۱۲/۲%) و سقوط اجسام (۱۲/۲%).