سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: همایش خاک، محیط زیست و توسعه پایدار

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

امه هانیه شالیکار – دانشجوی کارشناسی ارشد گروه خاکشناسی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبی
شمس الله ایوبی – استادیار گروه خاکشناسی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
فرهاد خرمالی – استادیار گروه خاکشناسی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
رضا قربانی نصر آبادی – مربی گروه خاکشناسی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

چکیده:

خاک محیطی بسیار پیچیده وپویاست، که نقش کلیدی میان اکوسیستم خاکی و آبی از یک طرف واتمسفر از طرف دیگر ایفا می کند. خاک سالم با کیفیت خوب نقش فیلتر محیطی در تمیز کردن آب و هوا ایفا می کند( ۱). دران( ۱۹۹۴ ) بر پایه اهداف کشاورزی پایدار و حفظ سلامت محیط زیست، کیفیت خاک را چنین تعریف می کند : توانایی دایم خاک در انجام وظایف خود به عنوان یک سیستم حیاتی زنده در داخل اکوسیستم وتحت بهره برداری های متفاوت به ترتیبی که علاوه بر حفظ تولید بیولوزی بتواند کیفیت آب وهوا را بهبود ببخشد و همچنین تأمین کننده سلامت انسان، گیاه و حیوان باشد( ۶).کیفیت خاک را می توان از دو بعد مورد مطالعه قرار داد : یکی کیفیت ذاتی خاک ودیگری کیفیت پویای خاک که بعد اخیر بیانگر وضعیت سلامت خاک می باشد. کیفیت ذاتی خاک بوسیله فرایندهای خاکسازی کنترل می شود وبیانگر پتانسیل خاک در انجام یک وضعیت خاص می باشد،حال آنکه بررسی وضعیت سلامت خاک نشان می دهد که آیا خاک آن نقش خاص خود را مطابق با پتانسیل ذاتی اش انجاممی دهد یا خیر( ۲)