سال انتشار: ۱۳۸۱

محل انتشار: ششمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

علی کنعانیان – گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه تهران
مژگان صلواتی – گروه زمین شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد لاهیجان
علی درویش زاده – گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه تهران

چکیده:

ترکیب کلینوپیروکسن های موجود در گدازه های بازالتی، دایک های دلریتی، گابروها و پیروکسنیت های منطقه املش اساسا در قلمرو پیروکسن های کلسیم دار قرار می گیرند و اکثرا از نوع دیوپسید و به مقدار کمتر اوژیت می باشند. تقریبا کلیه کلینوپیروکسن ها از Al , Si غنی می باشند به طوری که جایگاه تترائدری آن ها صرفا با کاتیون های Si و بخشی از Al های موجود در ترکیب این کانی پر شده و بقیه Al های اضافی در موقعیت اکتائری جای گرفته اند. توزیع آلومینیم درموقعیتهای تترائدری و اکتائدری پیروکسنها حاکی از تبلور این کانی در فشارهای کم، از یک ماگمای آبدار می باشد. محتوی آهن فریک پیروکسن ها معرف بالا بودن فوگاسیته اکسیژن درمحیط تبلور ماگمای میزبان آن ها است. دمای تبلور ماگمای میزبان پیروکسن ها از روی ترکیب پیروکسن ها بین ۹۰۰ تا ۱۱۰۰ درجه سانتی گراد ارزیابی شده است.