سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نهمین کنگره ملی خوردگی ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

راهله معمارزاده – دانشجوی کارشناسی ارشد بخش مهندسی مواد، دانشکده مهندسی، دانشگاه شیرا
مهناز کیانی – استاد بخش مهندسی مواد، دانشکده مهندسی، دانشگاه شیراز
محمدابراهیم بحرالعلوم – بخش مهندسی مواد، دانشکده مهندسی، دانشگاه شیراز
محمدحسین شریعت –

چکیده:

پوشش های آلیاژی روی , به خاطر مقاومت به خوردگی خوب , کاربرد فراوانی در صنایع مختلف , مخصوصاً صنعت خودروسازی دارند . از بین پوشش های آلیاژی روی , پوشش های آلیاژی روی – منگنز هم مقاومت به خوردگی خوب و هم مقاومت به سایش ً نسبتا بالایی دارند .
مقاومت به خوردگی و مقاومت به سایش پوشش آلیاژی روی منگنز بیشتر از روی خالص است و این خود تحت تأثیر پارامترهای مختلف فرایند آبکاری الکتریکی قرار می گیرد . آبکاری الکتریکی پوشش های آلیاژی روی – منگنز دارای پیچیدگی هایی می باشد و به همین خاطر کمتر از آبکاری پوشش های دیگر روی مورد بررسی قرار گرفته است . با تغییر پارامترهایی از قبیل دانسیته جریان , , pH دما و هم زدن آلیاژهای با ترکیب متفاوت به دست می آیند . در این مقاله سعی شده است که تأثیر این تغییرات روی مورفولوژی پوشش بررسی شوند . این بررسیها نشان می دهند که با افزایش درصد منگنز در پوشش، ساختار دندریتی که نشان دهنده روی می باشد به ساختار گلوله ای تبدیل می شوند . افزایش زمان پوشش دهی باعث رشد این گلوله ها و متراکم شدن ساختار می گردد .