سال انتشار: ۱۳۸۱

محل انتشار: اولین همایش علمی تحقیقی مدیریت امداد و نجات

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

مهرنوش هدایتی – کارشناس ارشد روانپرستاری، کارشناس مشاوره و راهنمایی موسسه آموزش علم

چکیده:

این پژوهش به منظور تعیین شیوع اختلال استرس پس از سانحه به عنوان پیامد روانشناختی متعاقب بلایای طبیعی در میان بازماندگان صورت گرفته است.
این پژوهش از نوع توصیفی – مقطعی است. آزمودنیهای پژوهش یک صد تن از بازماندگان سیل شهرستان نکا هستند که در دو گروه مورد بررسی قرار گرفتند.
الف – افرادی که در طی حادثه فقط دچار خسارات مالی شده اند (۵۲ نفر).
ب- افرادی که طی حادثه مزبور عزیزی از بستگان را از دست داده اند (۴۸ نفر). همچنین کلیه واحدهای پژوهش بر حسب سن به دوگروه زیر ۱۵ سال و بالای ۱۵ سال تقسیم شدند. ابزار گردآوری داده ها و پرسشنامه بوده و بر حسب شرایط سنی در اختیار نمونه ها قرار گرفته و تکمیل می شد. داده ها به کمک آزمونهای توصیفی و t-test تحلیل و بررسی گردیده است.
بر اساس آزمون های انجام شده در افراد بالای ۱۵ سال شیوع بیماری در درجات مختلف ۹۲ درصد بود که با توجه به میانگین امتیاز کسب شده از پرسشنامه بر اساس آزمون t-test در میان دو گروه از لحاظ شیوع بیماری اختلاف معنی داری وجود دارد. (۰/۲۹ = P.VALUE) با استفاده از همان آزمون در افراد زیر ۱۵ سال شیوع بیماری در درجات مختلف ۹۱ درصد بود ۰/۰۹ = P.VALUE محاسبه گردید که مبین عدم وجود اختلاف معنی دار بین دوگروه می باشد. همچنین اکثر افرادی که یکی از عزیزان خود را از دست داده بود. (۳۵ درصد) و افرادی که متحمل خسارت شده بودند. (۳۳ دصد)، علایم بیماری را در حد شدید از خود نشان می دادند.
این بررسی حاکی از شیوع بالای اختلال استرس پس از سانحه می باشد و حل این مشکل، مستلزم حمایتهایروانشناختی و پیگیریهای بهداشت روان در میان بازماندگان حوادث غیر مترقبه می باشد.
این پژوهش به منظور تعیین شیوع اختلال استرس پس از سانحه به عنوان پیامد روانشناختی متعاقب بلایای طبیعی در میان بازماندگان صورت گرفته است.
این پژوهش از نوع توصیفی – مقطعی است، آزمودنیهای پژوهش، یکصد تن از بازماندگان سیل شهرستان نکا هستند که در دو گروه مورد بررسی قرار گرفتند.
الف) افرادی که درطی حادثه فقط دچار خسارات مالی شده اند (۵۲ نفر).
ب) افرادی که طی حادثه مزبور عزیزی از بستگان نزدیکرا از دست داده اند (۴۸ نفر). همچنین کلیه واحدهای پژوهش بر حسب سن به دو گروه زیر ۱۵ سال و بالای ۱۵ سال تقسیم شدند. ابزار گردآوری داده ها، دو پرسشنامه بوده و بر حسب شرایط سنی در اختیار نمونه ها قرار گرفته و تکمیل می شد. داده ها به کمک آزمونهای توصیفی و t-test تحلیل و بررسی گردیده است.
بر اساس آزمون های انجام شده، در افراد بالای ۱۵ سال شیوع بیماری در درجات مختلف ۹۲ درصد بود که با توجه به میانگین امتیاز کسب شده از پرسشنامه بر اساس آزمون t-test در میان دو گروه از لحاظ شیوع بیماری اختلاف معنی داری وجود ندارد. (۰/۲۹= P.VALUE) . با استفاده از همان آزمون در افراد زیر ۱۵ سال، شیوع بیماری در درجات مختلف ۹۱ درصد بود و ۰/۰۹ = P.VALUE محاسبه گردید که مبین عدم وجود اختلاف معنی دار بین دوگروه می باشد همچنین اکثر افرادی که یکی از عزیزان خود را از دست داده بوده (۳۵ درصد) و افرادی که متحمل خسارت شده بودند (۳۳ دصد)، علائم بیماری را در حد شدید از خود نشان میدادند.
این بررسی حاکی از شیوع بالای اختلال استرس پس از سانحه می باشد و ح+AF77ل این مشکل مستلزم حمایتهای روانشناختی و پیگیریهای بهداشت روان درمیان بازماندگان حوادثغیر مترقبه می باشد.