سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: چهارمین همایش سراسری بهداشت حرفه ای ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

رضا غلام نیا – اعضای هیئت علمی دانشکده بهداشت عمومی
یحیی رسول زاده – از هیئت علمی دانشکده بهداشت عمومی
اسلام شیرین زاده – کارشناس بهداشت حرفه‌ای مجتمع کشتی سازی
محمدعلی رضاییان – کارشناسان بهداشت حرفه‌ای مجتمع کشتی سازی

چکیده:

بیماری‌ها و صدای شغلی قابل پیش بینی کند. تشخیص صحیح و رو کرده درمانی به بیماری‌ها و آسیب شغلی کارگران برای به حداکثر رساندن فرصت برای پیشگیری ثانویه ضروری است. مراقبت‌های شغلی و پزشکی، جمع‌آوری نظام دار و مستمر، تجزیه و تحلیل و پخش اطلاعات بیماری و داسیت و مخاطره برای پیش‌بینی مردمی بیماری حیاتی است. بیماری‌های ریوی و افت شنوایی دو بیماری شایع در محیط‌های کاری می‌باشند. هدف از این مطالعه بررسی شیوع بیماری‌های ریوی و کاهش شنوایی در بین کارگران در یک کارخانه کشتی‌سازی بود. برای به دست آوردن میزان شیوع بیماری‌های ریوی و افت شنوایی داده‌ها از پرونده‌های پزشکی کارگران جمع‌آوری شد. داده‌ها شامل سن، وزن، عادت به سیگار، سابقه کار، بیماری ریوی و شنوایی بود. تعداد ۴۳۸ پرونده پزشکی مورد مطالعه قرار گرفت. این داده‌ها جمع‌آوری و ثبت شد. آزمون‌های آماری با نرم‌افزار ۹٫۰ spss صورت گرفت . میانگین سنی و سابقه کار برحسب سال به ترتیب ۳۴ سال با انحراف معیار ۸/۷ و ۷/۸ سال با انحراف معیار هفت با محدوده سنی ۲۲ تا ۶۳ سال بود. ۱۰۵ و نه مورد آسیب شنوایی و ۱۶۲ مورد بیماری دیگری مشاهده شد. ۱۰۲ نفر ( ۲۳/۴%) سیگاری و ۳۳۴ نفر ( ۷۶/۶%) غیر سیگاری بودن. نتایج داده‌ها نشان که میزان شیوع آسیب‌شناسی در یک گوشه راست، چپ و توأمان بر حسب در صد به ترتیب ۴۱/۷ در صد، ۴۱/۱ در صد و ۳۶/۵ در صد بود. همچنین نتایج آشکار کرد که شیوع بیماری ریوی ۳۷/۲ در صد را از کل جامعه مورد مطالعه بود . مطالعه ما ثابت کرد که اختلاف معنی داری بین آسیب شنوایی و بیماری ریوی با افزایش سن و تجربه وجود دارد. همچنین مطالعه آشکار کرد با افزایش یافتن سن خاصی به شنوایی ( ۰/۰۰۰۱ >P ) و بیماری ریوی ( ۰/۰۰۱>P ) افزایش می‌یابد. نتایج نشان داد که با افزایش یافتن تجربه، آسیب شنوایی ( ۰/۰۰۰۱ >P ) و بیماری ریوی ( ۰/۰۰۸>P ) افزایش می‌یابد. نتایج آشکار کرد که تفاوت معنی داری بین بیماری ریوی و قاصد شنوایی با گروه‌های شغلی وجود دارد ( ۰/۰۰۵>P ). شیوع بیماری ریوی در بین گروه‌های شغلی یک، دو و سه به ترتیب ۴۸/۲ در صد، ۲۶/۷ در صد و ۳۲/۸ در صد بود. شیوع آسیب شنوایی توأمان در بین گروه‌های شغلی یک، دو و سه به ترتیب ۵۴/۳در صد، ۱۴/۴ در صد و ۳۱/۳در صد بود. همان‌طور که نتایج نشان می‌دهد شیوع دو بیماری فوق بالا بود لذا برای جلوگیری از آسیب‌های احتمالی بیشتر به حفاظت از سلامت کارگر باید اقدامات کنترل مهندسی افزایش پزشکی بیشتر و منظم‌تر زیرا تدارک دید.