سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: سیزدهمین کنفرانس سالانه مهندسی مکانیک

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

شهریار استکی – دانشجوی کارشناسی ارشد – سازه – دانشگاه گیلان
رامین استکی – دانشجوی پزشکی ، دانشگاه تهران دانشگاه گیلان، دانشکده فنی- گروه عمران

چکیده:

در نظر گرفتن مسایل ایمنی کوچک، باعث روی دادن حوادث بزرگ می شود. موردی که در این مقاله به بررسی آن پرداخته شدهآن است که با تحقیقات که از بیمارستان ها صورت گرفت حدود قابل توجهی از مراجعین اورژانس ها، شامل افرادی هستند که دچار زمین خوردن یا افتادن از بلندی شده اند، در ضمن، تحقیقات دیگر از سازمان نوسازی مدارس حاکی از آن بود که درمحوطه سازی اکثر مدارس ایران از بتن یا آسفالت استفاده می شود. با مقایسه این دو مسئله خطری که دانش آمزوا مدارس را تهدید میکند، نمایان شد. در این مقاله سعی شده است تا سر خوردن انسان در هنگام راه رفتن تحلیل شود و اثر ضربه ناشی از سقوط فرد مورد بررسی قرار گیرد. با توجه به مصالح مصرفی در محوطه سازی مدارس در صورت حادثه برای دانش آموزان احتمال ضربه به جمجمه و خون ریزی مغزی محتمل است. لذا با نگاهی تحلیلی به این گونه حوادث سعی شد تا راهکارهای کاهش این حوادث بررسی شود. در این راستا با استفادهاز روش های المان محدود و نرم افزار ANSYS پاشنه کفش مدل شد و پیشنهاد می شود که در فاصله ۲٫۰۳۳cm از پاشنه کف تا ۳٫۶۶۳۲cm از پاشنه با ایجاد زائده های رو به سمت جلو می توان با افزایش اصطکاک تا حد امکان از سر خوردن جلوگیری کرد در ضمن در محوطه مدارس حتی المقدور زمینباری داخل محوطه چمن کاری، یا باماسه پوشانده شود تا ضربه (Dt) وارده به شخص افزایش یافته و در نتیجه نیروی انتقالی کاهش یابد.