سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: سومین همایش ملی فضای سبز و منظر شهری

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

محمدرضا بمانیان – استادیار دانشگاه تربیت مدرس و رئیس پژوهشکده مطالعات شهری و روستایی
محمد مهدی متوسلی – معاون پژوهشی پژوهشکده مطالعات شهری و روستایی سازمان شهرداریها و دهیا
علی اصغر حبیب پور – مدیر گروه مطالعات محیط زیست پژوهشکده مطالعات شهری و روستایی سازمان ش

چکیده:

براساس آمار و اطلاعات موجود مصارف عمومی و شهری سهم قابل توجهی از مصارف آب را به خود اختصاص داده است.و یکی از بزرگترین مصرف کنندگان آب در شهرها فضاهای سبز هستند.نگاهی به الگوی مصرف آب در آبیاری فضای سبز نشان می دهد که راندمان مصرف آب در این بخش کمتر از ۴۰ درصد است.از این رو توجه به نحو آبرسانی و آبیاری و استفاده از سیستمهای نوین (آبیاری تحت فشار) می تواند در افزایش راندمان آبرسانی و آبیاری موثر واقع شود.یکی از ملزومات استفاده مطلوب از این روشهای نوین تامین فشار مناسب و یکنواخت مناسب با شرایط توپوگرافی شهر است.از طرفی در پی ازدیاد جمعیت نیاز به افزایش سطح تحت پوشش فضای سبز در عرصه های شهری مشهود است.این امر در گام اول منوط به دراختیار داشتن منابع آب بیشتر یا صرفه جویی در مصرف آب از منابع موجود خواهد بود.لذا لازم است تا با مطالعه طراحی و ایجاد سامانه های مستقل آبرسانی و آبیاری بسترهای لازم جهت حفظ و توسعه فضای سبز کشور مهیا شود.در این مقاله سعی شده است تا با بررسی ضرورتها و بیان مزایای ایجاد سامانه های آبرسانی و آبیاری فضای سبز عزم و باور مدیران و برنامه ریزان ملی استانی و محلی را جهت انجام مطالعات و احداث این سامانه ها بوجود آورد.