سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی بهسازی و مقاوم سازی ایران

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

محمدرضا عابدینی علاء – دانشجوی کارشناسی مهندسی عمران دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز
محمد جلال بد – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز

چکیده:

تعداد ساختمان های با اسکلت فلزی در شهر بم به ۲۳۰ ساختمان می رسید که متاسفانه در حدود ۹۰ درصد آنها پس از زلزله بم تخریب شده اند؛ ساختمان های ساخته شده در شهرستان بم را به دو گروه می توان تقسیم کرد، ساختمان هایی که اصول طراحی بر مبنای آیین نامه ۲۸۰۰ نداشته و در اثر زلزله تخریب شده اند از آن جمله می توان به ساختمان های فلزی با سقف های طاق ضربی که با ضعف دراجرا همراه بوده، اتصالات خورجینی، اتصالات با نبشی تیر به ستون که پس از زلزله با باز شدن نبشی ها دچار تخریب شده اند اشاره کرد و ساختمان هایی که با وجود طراحی در برابر زلزله به دلیل ضعف در اجرا و عدم شناخت صحیح عناصر سازه ای و قرارگیری غیر اصولی آنها بخصوص در عناصر سخت کننده پس از زلزله بم شاهد خرابی آنها هستیم. از آن جمله می توان به ضعف در اتصالات، مختلف سازه ای به خصوص مهاربندی ها و اتصالات پل ها به ستون ها، انتخاب اعضای نامناسب برای عنصرهای سخت کننده سازه، محل نامناسب قرارگیری مهاربندها در سازه، مشکلات جوشکاری غیر اصولی عدم رعایت طول جوش مناسب و کافی برای اتصالات و … نام برد، که با بررسی عکس های ساختمان های تخریب شده به بررسی روش های اجرای صحیح این سازه ها می پردازیم. در این مقاله سعی شده با اشاره به نقاط ضعف در اجرای سازه های مختلف فلزی، روش های اجرای صحیح این سازه ها بیان شود.