سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دوازدهمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

فخاری – دانشگاه اراک ، گروه مهندسی شیمی
محمد مهدی فخاری – دانشگاه صنعتی اصفهان ، دانشکده مهندسی مکانیک

چکیده:

پنج درصد چغندر مصرفی در کارخانجات قند به ملاس تبدیل می شود.ملاس سرشار از مواد معدنی و آلی بسیار غنی میباشد و همچنین حاوی درصد بالایی ( ۵۰ %) قند می باشد. در ایران درصدی از این قند دوباره توسط روش استفن استحصال می شود ولی پساب تولیدی در سیستم استفن کارخانه های قند دارای BOD,PH بالا بوده و علاوه بر آهک شامل مواد قندی و همچنین مواد غیر قندی موجود در ملاس است ، ضمن آنکه حاوی ترکیبات گوناگون غیر آلی و انواع مواد آلی و ازت دار می باشد. هنگامی که پساب قند گیری از ملاس بدون هیچگونه عمل تصفیه ای به محیط زیست تخلیه شود بطور بیولوژیکی فاسد می شود و ماهیت قلیایی آن به زودی از بین رفته و در نتیجه ترکیبات گوناگون ضمن ایجاد بوهای نامطبوع ، تشکیل می گردند. در نتیجه جهت جلوگیری از آلودگی ناشی از تخلیه آن به محیط زیست در صورت عدم تغلیظ (ویناس) باید آن را به صورت
بیولوژیکی مورد تصفیه قرار داده و به لحاظ بار آلودگی قابل توجه آن خود سرمایه گذاری زیادی در این خصوص می طلبد ، در حالیکه با اجرای طرح ویناس , ضمن حذف این پساب از فاضلاب تولیدی کارخانه های قند می توان با بازیافت مواد معدنی و آلی آن در غنی سازی تفاله گام مؤثری برداشت. در این مقاله طرح ویناس از جنبه فنی و اقتصادی مورد بررسی قرار گرفته است .