سال انتشار: ۱۳۸۳

محل انتشار: اولین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

نیکلاس علی لیبر – دانشجوی دکترای سازه دانشکده فنی دانشگاه تهران
آرزو امدادی – دانشجوی دکترای سازه دانشکده فنی دانشگاه تهران
محمد شکرچی زاده – عضو هیئت علمی گروه عمران دانشکده فنی دانشگاه تهران

چکیده:

وقتی بتن به عنوان یک ماده ترکیبی تحت اثر تنشهای فشاری قرار می گیرد، این تنشها به نسبت سختی اجزای تشکیل دهنده بتن توسط آنها تحمل می شود.در بتن معمولی چون عمدتا فاز خمیر سیمان ضعیفتر از سنگدانه است، عامل محدود کننده مقاومت بتن، مقاومت ملات است. در مورد بتن سبکدانه، چون مقاومت سبکدانه ها از ملات کمتر است، عامل محدود کننده مقاومت بتن، سبکدانه ها هستند. در بتن سبکدانه پارامتری به عنوان ظرفیت مقاومتی مطرح می گردد، به این صورت که قبل از رسیدن مقاومت بتن به ظرفیت مقاومتی، سبکدانه ها اثر کاهنده مشخصی در مقاومت بتن ندارند. ولی پس از عبور مقاومت بتن از آن حد، به دلیل گسترش ترک در فاز سبکدانه، با افزایش مقاومت ملات ، مقاومت بتن افزایش چندانی پیدا نمی کند. مقدار ظرفیت مقاومتی بتن سبکدانه و رفتار آن پس از ظرفیت مقاومتی، تاثیر اساسی دراقتصادی بودن یا نبودن استفاده از سبکدانه مشخص، برای ساخت بتنی با مقاومت تعیین شده دارد. در این تحقیق، بر اساس نتایج بدست آمده، مقدار ظرفیت مقاومتی برای سبکدانه های معمول ایران تعیین شده است