سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نخستین همایش زلزله در درود – گذشته، حال، آینده

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

بهمن فرخی – لیسانس مهندسی عمران عمران، دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران دانش

چکیده:

در کشور ایران انواع مختلف سازه و ساختمان با طراحی های مختلف و کاربری های متفاوت مورد استفاده قرار می گیرد که در این میان ساختمانهای آجری یکی از پر تعدادترین نوع ساختما ن ها در کشور ما می باشند بررسی زلزله های گذشته مؤید این مطلب بوده است که بالاترین آمار مرگ و میر تخریب در کشور ما مربوط به ساختمانهای مسکونی که بعضاً از نوع آجری هستند بوده است. در سی سال اخیر ایران زلزله های مخرب بسیاری را تجربه کرده است که منجر به تلفات بسیار بالا و خرابی های وسیعی شده اند. بعضی از آنها عبارتند از زلزله طبس ۱۳۵۷ ، منجیل و رودبار ۱۳۶۹ ، اردکول ۱۳۷۶ ، بم ۱۳۸۲ ، زرند .۱۳۸۳٫ بسیاری از ساختمانها نظ یر سازه های مسکونی و مدارس متأسفانه فاقد اسکلت مق اوم در برابر زلزله است این نوع ساختمانها به علت کاربری خاص شان و حضور عوامل انسانی ، در آیین نام هها از جمله آیین نامه استاندارد ۲۸۰۰ جزء ساختمانهای با اهمیت زیاد تلقی م ی گردد که تخریب این گونه ساختمانها موجب تلفات بسیار زیاد مالی و جانی خواهد بود. در این مقاله ابتدا نگاهی به عملکرد سازه ای ساختمانها بخصوص ساخ تمانهای آجری در زلزله ها گذشته خواهیم داشته و در ادامه دلایل بنیادی ناپایداری لرزه ای ساختمانهای آجری غیر مسلح در برابر زلزله و نهایتاً روشهای تسلیح و تقویت این قبیل ساختمانها ذکر می گردد.