سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: ششمین همایش علوم و فنون دریایی

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

الهام اویسی –

چکیده:

تخریب مناطق ساحلی و دریایی از فشار فزاینده بر منابع طبیعی موجود در خشکی ها، دریاها و استفاده از اقیانوسها به عنوان محلی برای تخلیه انواع مواد زاید ناشی شده است. افزایش و رشد جمعیت ، شهرنشینی و صنعتی شدن صنعت توریسم مهمترسن عوامل در افزایش فشار بر مناطق ساحلی و دریایی می باشد اولین نگرانی معطوف به اثرات آلودگی های زیست محیطی می باشند. تاثیرات فیزیکی بطور مستقیم بر روی نابودی زیستگا هها که مهمترین تهدید محیط زیست ساحلی است اثر می گذارد. تغییرات فیزیکی نتیجه پیامدهای توسعه اجتماعی و اقتصادی در نوحی ساحلی و افزایش فشارهای ناشی از جمعیت ، شهرنشینی و صنعتی شدن، حمل و نقل دریایی و توریسم می باشد.تغییرات زیستگاههای دریایی و ساحلی نتیجه فعالیتهای لایروبی بنادر، تخلیه و دفن مواد زاید در خاکهای سواحل، احداث ساختمان و جاده در مناطق ساحلی یا دریایی می باشد. توسعه شهری و صنعتی موجب رشد ساخت و سازهای مسکونی و شهری می شود. این ساخت وسازها نیز می توانند موجب بروز تغییر در جریان رسوبات شوند. لایروبی مناطق ساحلی، رسوبگذاری، تخلیه فاضلابهای تصفیه نشده نقش مهمی در فرسایش مناطق ساحلی دارند. فعالیتهای ساختمانی مانند عوامل طبیعی باعث فرسایش سواحل می شوند. در حدود ۲۵% از سواحل دریایی در معرض فرسایشند. انباشتگی نواحی ساحلی و دریاها از مواد مغذی بویژه انباشتگی نیتروژن در این مناطق روندنگران کننده ای است که طی سه دهه قبل به هیچ وجه قابل پیش بینی نبود. شواهد بسیار زیادی حکایت از افزایش سطح مواد سمی در این مناطق دارد. فیتوپلانکتونها نیز به شدن تکثیر یافته و از توزیع جغرافیایی گسترده ای برخوردار شده اند. از سوی دیگر مساله گرم شدن کره زمین بر سواحل مرجانی نگرانی های فراوانی را ایجاد کرده است. طی بروز پدیده النینو در سالهای ۱۹۷۷-۱۹۹۸ سطح وسیعی از مرجانهای موجود در سواحل مرجنی سراسر جهان دچار رنگ باختگی و سفیدی شدند. اگر چه برخی از این مناطق مجددا به حالت طبیعی خود بازگشتند اما سایر مناطق بویژه سواحل مرجانی اقیانوس هند، جنوب شرق آسیا، اقیانوس آرام غربی و سواحل کارائیت به شدت آسیب دیده و در بخی موارد بیش از ۹۰%از آنها به کلی از بین رفت.. توریسم نیز نقش بسزایی در آلودگی های دریا دارد. نرخ رشد توریست سالانه ۳/۷% می باشد و همین امر تقاضای استفاده را در قسمت هایی از زمین های این مناطق افزایش می دهد. از جمله می توان به مناطق توریستی دریای بالتیک دریای شمال و آلانتیک اشاره کرد. توریسم۷% آلودگی های دریایی را شامل می شود.۶۰تا ۷۷% شهرهای بزرگ در مجاورت مناطق ساحلی قرار دارند همچنین با استخراج آبهای زیرزمینی و گسنرش توریست منجر به بدمزه شده و یا شور شدن آبهای ساحلی شده است و سرانجام موجب آلوده کردن آبهای زیرزمینی و خاکهای سواحل شده است.