سال انتشار: ۱۳۸۵

محل انتشار: پنجمین کنفرانس دانشجویی مهندسی معدن

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

مرضیه شهرآشوبی – دانشجوی کارشناسی ارشد فرآوری مواد معدنی، دانشگاه شهید باهنر کرمان
صمد بنیسی – دانشیار دانشگاه شهید باهنر کرمان، بخش مهندسی معدن
حسن حاجی امین شیرازی – استادیار دانشگاه شهید باهنر کرمان، بخش مهندسی معدن
محمدجواد حبیبیان – کارشناس ارشد متالوژی تغلیظ مجتمع مس سرچشمه

چکیده:

مرحله پر عیارکنی در کارخانه جدید مجتمع مس سرچشمه ، با بکارگیری ۸ سلول فلوتاسیون ۱۳۰ متر مکعبی انجام می شود. هر دو سلول تشکیل یک واحد را می دهد و باطله هر واحد خوراک واحد بعدی می شود. طبق طرح اولیه بازیابی سلول هایر عیار کنی اولیه برای خوراکی با عیار ۰/۸۱ درصد مس و تولید کنسانتره ای با عیار ۵ درصد مس، ۸۸/۵ درصد می باشد اما میزان بازیابی مواد با ارزش در این سلول ها ۳/۶ درصد کمتر از مقدار پیش بینی شده در طراحی اولیه بوده است. در این بررسی، بعد از طراحی و ساخت نمونه گیر جهت تنونه گیری از خروجی ناو کنسانتره، طی ۵ سری نمونه گیری ۲ ساعته، از خوراک ورودی، کنسانتره و باطله هر واحد نمونه هایی گرفته شد. بعد از موازنه جرم داده ها ، سهم هر واحد در بازیابی مس و مولیبدن تعیین شدو آنالیز درختی جهت تعیین حداکثر بازیابی قابل دستیابی، انجام شد. نتایج نشان داد که واحد اول در شرایطعملیاتی مختلف با ۹/۷ مثبت و منفی۴۹/۶ درصد و ۹/۶ مثبت و منفی ۲۶/۷ درصد، به ترتیب بیشترین سهم را در بازیابی مس و مولیبدن دارد و واحد سوم با ۴/۳ مثبت و منفی ۷/۵ درصد بازیابی مس و ۷/۳ مثبت و منفی ۱۲ درصد بازیابی مولیبدن کمترین سهم را در بازیابی مرحله پر عیارکنی اولیه داشته است. حد بالای بازیابی در واحد سوم در شرایط بوده است که ۵% از کلکتور به واحد سوم اضافی شده بود. همچنین نتایج درختی نشانداد که با بهینه سازی شرایط عملیاتی (دبی هوا، عمق کف و میزان مواد شیمیایی) می توان با بازیابی ۹۱%با عیار کنسانتره بین ۱۰-۵ درصد مس در سلول های پر عیار کنی اولیه رسید.